Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for consideration. The appellant argued that fundamental problems in developer-consumer relationships constituted a significant legal issue, but the court found the argument too vague and not sufficiently grounded in specific statutory provisions. Consequently, the court determined that no serious legal question requiring interpretation or uniformity existed, and the appeal lacked obvious merit under the relevant procedural articles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is admitted only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubts on statutory interpretation, or obvious merit, which requires specific legal reasoning rather than general assertions of inconsistent case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1004/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa R. S.przeciwko J. S.A. w Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód R.S. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnienie nowe dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie sądowym i nauce prawa i budzące poważne wątpliwości co do sposobu jego rozwiązania.
Poza tym zagadnienie prawne powinno być sformułowane w sposób ogólny, ale dotyczyć określonego problemu materialnoprawnego lub procesowego na tle konkretnych przepisów mających do nich zastosowanie. Nie spełnia wyżej wymienionych kryteriów zagadnienie prawne sformułowane w skardze kasacyjnej, gdyż za istotne zagadnienie prawne nie może być uznane odniesienie się Sądu Najwyższego do „zasadniczych problemów w relacjach deweloper - konsument albowiem ustawodawstwo i judykatura w tym względzie nie jest jednoznaczna i jednolita”, jak to ujęto w skardze kasacyjnej.Nie można także uznać, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona.
Ma to miejsce wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie zawiera nawet wywodu prawnego wykazującego zaistnienia takiego stanu rzeczy w stosunku do zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia, ograniczając się jedynie do wskazania istotnych okoliczności, które w ocenie skarżącego, zostały pominięte przez Sądy obu instancji.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 39821 oraz przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490).