Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to specify scope of appeal in request.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by D.M. against the Second Instance Court's decision regarding property boundary delimitation. The appellant argued for a retrial due to insufficient evidence, but the Court found the appeal formally defective. The decision was based on the strict requirement that a cassation petition must explicitly state whether it challenges the ruling in whole or part, a detail the appellant omitted.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation petition must explicitly specify the scope of the challenged ruling (whole or part) and the requested remedy; failure to define this scope renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 100/25 POSTANOWIENIE 27 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku Gminy K.z udziałem D.M., I.M., A.K., R.K. i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskieo rozgraniczenie,na skutek skargi kasacyjnej D.M.od postanowienia Sądu Okręgowego w Koniniez 2 lipca 2024 r., I1 Ca 574/23, odrzuca skargę kasacyjną. a.w.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy w Koninie dokonał rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie ewidencyjnym P., jednostka ewidencyjna K., powiat k1, województwo w. oznaczonych numerami: […], stanowiącej własność D. i I. małżonków M.; […], stanowiącej własność R. i A. małżonków K.; […], stanowiącej własność R. i A. małżonków K.; […], stanowiącej własność Gminy K. – dla których Sąd Rejonowy w Koninie prowadzi bliżej oznaczone księgi wieczyste oraz numerem […], z nieustalonym stanem prawnym a pozostającej we władaniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzoru Wodnego K. w sposób bliżej opisany (pkt I) oraz nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Koninie bliżej określone kwoty tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych (pkt II), zaś pozostałe koszty postępowania między stronami wzajemnie zniósł (pkt III).Postanowieniem z 2 lipca 2024 r.
Sąd Okręgowy w Koninie oddalił apelację uczestników D.M. i I.M. od powyższego orzeczenia (pkt 1), zasądzając od uczestników D.M. i I.M. na rzecz uczestników A.K. i R.K. koszty zastępstwa prawnego w instancji apelacyjnej (pkt 2).Uczestnik D.M. skargą kasacyjną zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie z 2 lipca 2024 r. w całości, wnosząc na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. – w przypadku jej uwzględnienia – o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji, albowiem sprawa wymaga istotnego uzupełnienia postępowania dowodowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części;
2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Na mocy art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.Zarówno wskazanie czy orzeczenie zaskarżone jest w całości, czy w części, jak też wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany należą do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, bez których nadzwyczajny środek zaskarżenia traci swą istotę. Elementy te są ze sobą ściśle sprzężone, dlatego w orzecznictwie wymaga się ich bezwzględnej spójności redakcyjnej.
W przypadku, gdy zachodzi rozbieżność pomiędzy wymienionymi elementami, nie sposób twierdzić, że zakres zaskarżenia związany jest z zakresem wniosku kasacyjnego. Konieczne jest przy tym takie skonstruowanie skargi kasacyjnej, żeby zakresy te wynikały z bezpośrednio z jej treści, a Sąd Najwyższy nie był obciążony ich określeniem lub doprecyzowaniem w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 sierpnia 2020 r., I CSK 107/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 31 maja 2011 r., II CSK 688/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca 2000 r., II CKN 711/00).
Skarżący nie wypełnił wymogów formalnych skargi kasacyjnej, które decydują o jej istnieniu. Sformułowanie zawarte w skardze kasacyjnej, zgodnie z którym autor skargi kasacyjnej „wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia” i nie określa zakresu żądanego uchylenia i zmiany, obarczone jest błędem. Skarżący powinien zawsze wprost wskazać czy domaga się uchylenia wyroku (postanowienia co do istoty sprawy) w całości czy w części (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2024 r., I CSK 4534/23). Sąd Najwyższy nie jest zaś upoważniony do zastępowania skarżącego w tym względzie i samodzielnego przyjmowania żądanego zakresu, gdyż sformalizowanie postępowania kasacyjnego wyklucza analizę treści skargi pod kątem sprzężenia zakresu zaskarżenia i wniosku kasacyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZ 52/13).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 3 k.p.c.). a.w. [a.ł]