Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CO 94/17 AI generated

Supreme Court denies designation of court for divorce case due to prior transfer order binding the lower court.

Case Number I CO 94/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to designate a competent court for a divorce dispute because the lower court had already transferred the case based on a prior ruling. The plaintiff argued that her temporary residence in Poland did not establish jurisdiction, while the defendant's permanent residence was in Belgium. The court held that the lower court remains bound by its previous decision to transfer the case, rendering a new designation unnecessary and legally improper.

Legislator headnote

AI generated

Art. 200 § 2 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.: A court to which a case has been transferred is bound by the transfer order, precluding the Supreme Court from designating a new competent court under Art. 45 k.p.c. based on subsequent changes in residence.

Keywords

AI generated
civil procedure jurisdiction court designation transfer of case binding effect divorce proceedings residence change

Cited Legislation

AI generated
Art. 200 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 200 § 2 k.p.c., sąd któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy.
Art. 45 k.p.c.
41 k.p.c., nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, co uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przed wydaniem wyżej opisanego postanowienia Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn.
Art. 41 k.p.c.
Z tych względów żaden z sądów polskich, stosownie do art. 41 k.p.c., nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, co uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego na podstawie art.
Art. 15 § 1 k.p.c.
Późniejsza zmiana miejsca zamieszkania powódki pozostaje bez wpływu na właściwość miejscową sądu (art. 15 § 1 k.p.c.).Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.awaj
art. 41 k.p.c
Z tych względów żaden z sądów polskich, stosownie do art. 41 k.p.c., nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, co uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego na podstawie art.
art. 45 k.p.c
41 k.p.c., nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, co uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przed wydaniem wyżej opisanego postanowienia Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn.
art. 200 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 200 § 2 k.p.c., sąd któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy.
art. 15 § 1 k.p.c
Późniejsza zmiana miejsca zamieszkania powódki pozostaje bez wpływu na właściwość miejscową sądu (art. 15 § 1 k.p.c.).Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.awaj

Cited Case Law

AI generated
II CO 3/76
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNC 1977, nr 2, poz.
IV CO 8/02
30 oraz z dnia 11 lipca 2002 r., IV CO 8/02, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CO 94/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa A. K.‎przeciwko I. E.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2017 r.,‎na skutek przedstawienia akt o sygn. I C […] przez Sąd Okręgowy w T. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w T., postanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r., uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy o rozwód (pkt I) oraz wystąpił do Sądu Najwyższego w W. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania niniejszej sprawy (pkt II). Wskazał, że obie strony mieszkają na terenie Belgii. W piśmie z dnia 8 września 2017 r. powódka podniosła, że będzie przebywała w Polsce w dniach od 26 do 30 września 2017 r., zaś po tej dacie wyjeżdża do Belgii, gdzie podejmie nową, stałą pracę. Z tych względów żaden z sądów polskich, stosownie do art. 41 k.p.c., nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, co uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przed wydaniem wyżej opisanego postanowienia Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. akt III C […] (k. 22), stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w T., jako wyłącznie właściwemu.

Zgodnie z art. 200 § 2 k.p.c., sąd któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Już tylko z tej przyczyny należało odmówić oznaczenia sądu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNC 1977, nr 2, poz. 30 oraz z dnia 11 lipca 2002 r., IV CO 8/02, nie publ.). Poza tym przekazanie sprawy do Sądu Okręgowego w T. nastąpiło z tej przyczyny, że powódka w chwili wniesienia pozwu miała stałe miejsce zamieszkania w K., co uzasadniało ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 zdanie drugie in fine k.p.c. Późniejsza zmiana miejsca zamieszkania powódki pozostaje bez wpływu na właściwość miejscową sądu (art. 15 § 1 k.p.c.).Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.awaj