Legislator Case Law & Legislation
I CO 62/20 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs of free legal aid, ruling the lower court that appointed the lawyer is competent.

Case Number I CO 62/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal regarding the allocation of costs for free legal aid provided by a court-appointed lawyer. The lawyer, appointed by the District Court to prepare a retrial petition, concluded that no grounds existed for such a petition and subsequently requested reimbursement for the costs of this legal aid. The court ruled that the District Court which originally appointed the lawyer is the competent authority to decide on the costs, as no formal retrial proceedings were initiated.

Legislator headnote

AI generated

Art. 200 § 14 k.p.c.; The court that appoints a free legal aid lawyer is competent to decide on the costs of such aid when the lawyer concludes there are no grounds for a retrial petition and no proceedings are initiated.

Keywords

AI generated
costs of free legal aid court-appointed lawyer competence of court retrial petition procedural jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 200 § 14 k.p.c.
art. 200 § 14 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CO 62/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa S. K. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego ‎z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2020 r.,‎na skutek wniosku pełnomocnika powoda radcy prawnej P. P. ‎o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ‎stwierdza swą niewłaściwość i przekazuje rozpoznanie wniosku Sądowi Okręgowemu w W..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 września 2019 r. Sąd Okręgowy w W. ustanowił dla powoda S. K. pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I CSK 940/14. Ustanowiony pełnomocnik, radca prawny P. P. , sporządziła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie i w dniu 13 marca 2020 r. wystąpiła do Sądu Najwyższego o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia tej opinii.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata albo radcę prawnego orzeka na wniosek – do czasu zakończenia postępowania – sąd, przed którym świadczona była pomoc.

W razie złożenia wniosku po zakończeniu postępowania właściwy do orzekania o przedmiotowym wniosku jest sąd, który wydał postanowienie o ustanowieniu pełnomocnika ‎(por. w tym zakresie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., III CSK 121/12, niepubl., i z dnia 25 lutego 2016 r., IV CSK 18/15, niepubl.).Reguła ta, odniesiona mutatis mutandis, do sytuacji, w której ustanowiony przez sąd pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a następnie wystąpił o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oznacza, że do rozpoznania takiego wniosku właściwy jest sąd, który pełnomocnika ustanowił.

W takiej sytuacji nie dochodzi bowiem w ogóle do wszczęcia postępowania, dla którego pełnomocnik został ustanowiony. Skoro w sprawie pełnomocnika ustanowił Sąd Okręgowy w W., to Sąd ten jest właściwy do rozpoznania jego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, gdy pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego, ponieważ skarga ta nie została wniesiona i nie doszło do zainicjowania postępowania na jej podstawie.Z tych względów, na podstawie art. 200 § 14 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj