Supreme Court dismisses divorce case designation request due to lack of factual grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to designate a competent court for a divorce lawsuit filed by D. M. against T. M. because the lower court failed to provide factual grounds justifying the designation under Article 45 of the Civil Procedure Code. The Supreme Court clarified that it cannot reconstruct missing facts or search for arguments to establish jurisdiction; this duty belongs to the court requesting the designation. Consequently, the request was denied as the statutory conditions for designation were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.p.c.; Art. 45 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may designate a court only if the requesting court provides specific factual grounds justifying the designation; otherwise, the designation is refused.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CO 48/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa D. M.przeciwko T. M.o rozwód,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2020 r.,na skutek przedstawienia akt o sygn. VII C (…) przez Sąd Okręgowy w W. celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 14 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa D. M. przeciwko T. M. o rozwód.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. W aktualnym stanie prawnym o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).
Zmiana art. 45 k.p.c. sprowadza się do zawężenia katalogu podmiotów uprawionych do zainicjowania postępowania, o którym mowa w tym artykule. Oznacza to, że aktualne pozostaje stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym wykazane muszą być przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45 k.p.c. W przeciwnym razie Sąd Najwyższy odmawia oznaczenia sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 29 maja 2018 r., III CO 56/18).Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45 k.p.c., należy do sądu występującego o oznaczenie sądu właściwego.
Sąd Okręgowy w W. nie uzasadnił swojego wystąpienia, tzn. nie przywołał okoliczności wskazujących na podstawy zastosowania art. 45 § 1 k.p.c. Rekonstrukcja takich okoliczności oraz poszukiwanie argumentów uzasadniających oznaczenie sądu właściwego nie należą do Sądu Najwyższego. Brak uzasadnienia przemawiał zatem za oddaleniem wniosku.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia. aj