Supreme Court dismisses retrial request, directing case to appellate court as last substantive ruling was by second instance.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the retrial request inadmissible and transferred the case to the Appellate Court. The tenants sought to restart proceedings by claiming the validity of a mayor's decision regarding property transfer was flawed. The court ruled that since the Supreme Court's 2000 judgment dismissed the appeal, it did not constitute a ruling on the merits under the Civil Procedure Code, making the Appellate Court the proper forum for retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 405 k.p.c.; Art. 200 § 1 k.p.c.; A retrial request not based on Art. 401 or 4011 k.p.c. must be directed to the court that rendered the last decision on the merits of the case, which is the second-instance court when the Supreme Court dismissed the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CO 10/06
POSTANOWIENIE
Dnia 27 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Gminy T.
przeciwko Z. K. i R. K.
o oddanie przedmiotu dzierżawy,
oraz z powództwa wzajemnego Z. K. i R. K.
przeciwko Gminie T.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2006 r.,
na skutek skargi pozwanych - powodów wzajemnych o wznowienie postępowania
w sprawie, zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego
z dnia 7 września 2000 r., sygn. akt I CKN 265/00,
uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości
Sądowi Apelacyjnemu w […].
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 września 2000 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację
pozwanych – powodów wzajemnych Z. K. i R. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 26 lutego 1998 r. oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego z
R. z dnia 24 czerwca 1997 r. uwzględniającego powództwo.
Pozwani – powodowie wzajemni Z. K. i R. K. wnieśli o wznowienie
postępowania, powołując się na stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody R. z
dnia 10 lutego 1993 r. w sprawie przekazania powodowej Gminie spornej
nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy w R. stwierdził
swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w R. Sąd ten
natomiast postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. również uznał się niewłaściwym
i przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W myśl art. 405 zd. drugie k.p.c., do wznowienia postępowania na podstawie
innej niż określona w art. 401 lub 4011 k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio
orzekał co do istoty sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się
jednolicie, że wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co
do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c. (por. uzasadnienia uchwały z dnia
21 kwietnia 2004 r., III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienia
z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200, oraz
niepublikowane postanowienia z dnia 18 maja 2000 r., III CO 2/00, z dnia
20 kwietnia 2000 r., III CO 3/00, z dnia 5 marca 2001 r., III CO 17/00 i z dnia
5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01). W sposób jednoznaczny Sąd Najwyższy
przesądził również, że orzeczeniem co do istoty sprawy jest orzeczenie sądu
drugiej instancji oddalające apelację (zob. uchwałę z dnia 21 kwietnia 2004 r.,
III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienie z dnia 13 stycznia
2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200). Przytoczone stanowiska
prezentowane
są
w powszechnie
postępowania cywilnego.
dostępnych
komentarzach do
kodeksu
Z tych względów, biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania
nie została oparta na podstawie określonej w art. 401 lub 4011 k.p.c., sprawę
należało przekazać Sądowi Apelacyjnemu jako właściwemu do jej rozpoznania (art.
405 i 200 § 1 w zw. z art. 406 k.p.c.).
db