Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of exhaustion of legal remedies.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal seeking to declare a final judgment of the Court of Appeal in Poznań inconsistent with the law. The plaintiff argued that the final judgment caused damage and that no other legal remedies were available, but failed to demonstrate the impossibility of filing a cassation appeal or a motion for retrial. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for invalidating a final judgment under Polish civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is admissible only if the applicant proves that no other legal remedies, such as cassation or retrial, were available or possible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 87/22 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi R. M.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniuz dnia 24 października 2019 r., sygn. akt I ACa 256/19w sprawie z powództwa R. M.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Kaliszu i Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Łodzio zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2022 r., 1. odrzuca skargę 2. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania skargowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej 3. przyznaje adwokatowi A. L. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Poznaniu kwotę 7500 zł (siedem tysięcy pięćset), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej.
UZASADNIENIE
Powódka R. M. wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sąd Apelacyjny w Poznaniu z dnia 24 października 2019 r., którym oddalono apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 21 listopada 2018 r. Skarga została opata o podstawę naruszenia prawa materialnego oraz naruszenia przepisów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Skarga wniesiona na podstawie art. 4241 k.p.c. powinna spełniać wymogi konstrukcyjne przewidziane dla tego środka prawnego w art. 4245 k.p.c. Należy do nich wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga wniesiona przez powódkę R. M. nie spełnia tego wymogu.W odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zasadnie podniesiono, że skarżąca nie wykazała, aby nie istniała możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2019 r.
Powódka dochodziła odszkodowania, a wartość przedmiotu sporu została ustalona na 3 000 000 zł. Niniejsza sprawa nie należy także do spraw wymienionych w art. 3982 § 2-4 k.p.c. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nie wykazano także, że nie przysługiwała skarga o wznowienie postępowania. Ograniczenie się do stwierdzenia, że „Abstrahując od upływu ustawowego terminu przewidzianego dla skutecznego wniesienia przedmiotowej skargi” oraz stwierdzenia, że nie zaistniały przesłanki wznowienia określone w powołanych w skardze przepisach, nie jest wystarczające dla wykazania, że nie istniała możliwość wniesienia skargi o wznowienie postępowania.Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).[as]