Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CNP 5/07 AI generated

Supreme Court dismissed appeal for violation of law due to failure to use available cassation remedy.

Case Number I CNP 5/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's appeal for violation of law against a final property boundary determination. The applicant had previously withdrawn a cassation appeal, which was the only available legal remedy, and failed to demonstrate an exceptional circumstance justifying the new claim. The court ruled that the obligation to use statutory remedies cannot be waived by subjective belief in their ineffectiveness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: A claim for violation of law against a final judgment is inadmissible if the party failed to use available legal remedies unless an exceptional circumstance involving a fundamental violation of legal order or constitutional freedoms is proven.

Keywords

AI generated
violation of law appeal exhaustion of remedies cassation appeal withdrawal exceptional circumstances property boundary dispute legal standing procedural admissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 2 k.p.c.
w art. 4241 § 2 k.p.c., uzasadniającego wniesienie skargi o stwierdzenie
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4248 k.p.c.
Z podanych względów, na podstawie art. 4248 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił
Art. 519 § 1 k.p.c.
instancji wnioskodawczyni przysługiwała skarga kasacyjna (art. 519 1 § 1 k.p.c.
Art. 34 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne
w zw. z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4241 § 2 k.p.c
w art. 4241 § 2 k.p.c., uzasadniającego wniesienie skargi o stwierdzenie
art. 4248 k.p.c
Z podanych względów, na podstawie art. 4248 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

Cited Case Law

AI generated
I CNP 4/06
Supreme Court dismissed citizen ombudsman's complaint for non-use of appeal due to lack of exceptional circumstances.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 5/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie ze skargi L. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 1 sierpnia 2006 r.,

w sprawie z wniosku L. J.

przy uczestnictwie M. O. i in. o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2007 r.,

skargę odrzuca.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił

apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 2 sierpnia

2005 r., którym dokonano rozgraniczenia określonej nieruchomości.

W

związku

z

wymienionym

postanowieniem

Sądu

Okręgowego,

wnioskodawczyni zażądała stwierdzenia jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie

została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten

wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

jest

wykorzystanie

przez

stronę

przysługujących jej środków prawnych.

Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 424 1 § 2 k.p.c., który

w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych,

dopuszczalność skargi od orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji uzależnia

od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku

oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze,

wynikającej

z

naruszenia

podstawowych

zasad

porządku

prawnego

lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC 2006, nr 6, poz.

113). Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinien, zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt

5 k.p.c., wykazać w skardze.

W rozpoznawanej sprawie od zaskarżonego postanowienia sądu drugiej

instancji wnioskodawczyni przysługiwała skarga kasacyjna (art. 519 1 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne, jedn. tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Skarżąca

zrezygnowała jednak z jej wywiedzenia, występując – w terminie do wniesienia

skargi kasacyjnej – z przedmiotową skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. W skardze tej nie powołano przy tym żadnych

okoliczności wskazujących na wystąpienie wyjątkowego wypadku, o którym mowa

w art. 4241 § 2 k.p.c., uzasadniającego wniesienie skargi o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

mimo

nieskorzystania

z przysługujących wnioskodawczyni środków prawnych.

W tej sytuacji jedynie uzupełniająco można podkreślić, że obowiązku

skorzystania z przysługującej stronie środka prawnego nie może w żadnym

wypadku wyłączyć jej subiektywne przekonanie, iż środek ten nie odniósłby

zamierzonego skutku. W omawianym wypadku zresztą skarga kasacyjna wraz ze

skargą o wznowienie postępowania tworzą ze skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia komplementarną całość, przy czym ostatnio

wskazana skarga wchodzi w rachubę tylko subsydiarnie.

Z podanych względów, na podstawie art. 4248 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił

skargę wnioskodawczyni jako niedopuszczalną.

jz