Legislator Case Law & Legislation
I CNP 49/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for legal review due to unproven damages and improper party designation.

Case Number I CNP 49/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's request to review the final judgment for legal inconsistency. The court found the appellant failed to substantiate the alleged 20,000 PLN damages with specific evidence regarding timber yield and prices, nor did they explain why other legal remedies were unavailable. Furthermore, the appeal was invalid because the appellant incorrectly designated the State Treasury as the defendant, ignoring the actual procedural posture of the original suit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A request for a ruling on the inconsistency of a final judgment is dismissed if the applicant fails to prove the damage caused by the judgment or to demonstrate that no other legal remedies are available.

Keywords

AI generated
request for legal inconsistency substantiation of damages improper party designation final judgment review procedural requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 k.p.c.
w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
określonym w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
możliwe" (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
IV CNP 38/05
Supreme Court dismissed appeal for non-confirmation of loss under Art. 4245 § 1(4) CPC due to lack of proven causation.
V CNP 28/05
Supreme Court dismisses appeal for annulment as plaintiff failed to prove actual damage caused by the judgment.
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 49/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi R. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w P.

z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt I Ca (…),

wydanego w sprawie z powództwa R. N.

przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu

„L.(...)” Nadleśnictwu O. w O.

przy udziale Prokuratora Prokuratury Generalnej

o zapłatę, zakaz immisji i nakazanie wykonania czynności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2010 r.,

odrzuca skargę i odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania

skargowego.

R. N. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 października 2008 r. sygn. akt I Ca (…)

oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 12 grudnia

2007 r. Sąd pierwszej instancji wyrokiem tym oddalił powództwo skarżącego o zapłatę,

zakaz immisji i o nakazanie wykonania czynności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od orzeczenia w zasadzie sądu drugiej instancji i wyjątkowo – w przypadku

określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. – sądu pierwszej instancji, gdy przez jego wydanie

stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Skarga jest nie tylko środkiem nowym, ale – jak podkreślono w literaturze –

wyjątkowym w skali europejskiej. Zasadą bowiem jest, że prawomocność, tworzy nowy

stan prawny pomiędzy stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne

naruszenia prawa, którymi orzeczenie ewentualnie jest dotknięte. Z tego względu jest

środkiem wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone

w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.

Do omawianej kategorii wymagań należy uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. art. 4245 § 1 pkt

4 k.p.c.). Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest

niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia

od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego

wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także

zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z

wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania

odwołanie się – jak uczynił to skarżący – do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej,

czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r.,

IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP

28/05, niepublikowane). Trafnie w odpowiedzi na skargę podniesiono że skarżący

wskazując szkodę w wysokości 20 000 zł nie odniósł jej do skonkretyzowanych

okoliczności faktycznych sprawy, tj. nie uprawdopodobnił wskazanej straty przez

wykazanie spadku dochodowości z upraw wikliny w konkretnych latach. Nie przedstawił

też cen wikliny, ani nie wskazał jej nabywców. Skoro w skardze nie uprawdopodobniono

szkody w sposób zasygnalizowany, to skarga nie spełnia tego wymagania.

Kolejnym elementem konstrukcyjnym, którego skarga nie zawiera jest „wykazanie

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest

możliwe" (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). W judykaturze ukształtowany jest pogląd, że aby je

spełnić nie wystarczy wskazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga

kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania. Należy w tym zakresie przedstawić

wyczerpujący

wywód

i

oprzeć

go

na

przekonywującym

uzasadnieniu

(por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 140). Zwrot skargi o wznowienie postępowania nie oznacza, że nie

mogła, a nawet nie może być ona ponownie skutecznie wniesiona. Skarga nie zawiera

jednak w tej materii żadnej argumentacji.

Skarżący przeoczył, że powód wniósł pozew osobiście z roszczeniami do końca

niesprecyzowanymi. Dokonał tego po raz pierwszy pod względem podmiotowym i

przedmiotowym na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r., gdzie jako pozwany został

oznaczony Skarb Państwa – Nadleśnictwo O. W takim układzie podmiotowym

ukonstytuował się proces [por. np. k. (…)]. Powództwo zostało oddalone przeciwko

Skarbowi Państwa – Nadleśnictwu O. Treść apelacji powoda jednoznacznie wskazuje

na to, że powód wystąpił z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa – Nadleśnictwu

O. Pominięcie więc w skardze pozwanego Skarbu Państwa, stanowiło nieprawidłowe

oznaczenie strony pozwanej.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). Zważywszy

na wyjątkowo trudną sytuację pozwanego, odstąpiono od obciążenia go kosztami

postępowania skargowego.