Supreme Court dismisses copyright infringement claim for lack of proven damage and causal link to final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the final appellate judgment in a copyright infringement case. The plaintiff argued that the lower courts violated copyright and civil code provisions, claiming damages from the proceedings' delay. The court rejected this because the appeal could only target the final appellate ruling, and the plaintiff failed to prove specific damages or a causal link between the judgment and any alleged harm.
Legislator headnote
AI generatedArt. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must target the final judgment of the second instance and must include a convincing argument proving specific damages with a causal link to the contested ruling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 40/08
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie ze skargi W. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I ACa (…), wydanego w
sprawie z powództwa W. J.
przeciwko Telewizji (...) S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2008 r.,
odrzuca skargę; nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r. w całości oraz Sądu Okręgowego z
dnia 6 kwietnia 2005 r. w części dotyczącej wydania uzyskanej korzyści z tytułu
naruszenia przez pozwaną autorskich praw majątkowych powoda. Stwierdzał, że oba te
wyroki naruszają przepisy prawa autorskiego, tj. art. 17, 53, 70 ust. 2, 79 ust. 1 i ust. 70
ust. 1, przepisy kodeksu cywilnego, tj. art. 58 k.c. i art. 73 § 1 k.c., oraz przepisy k.p.c.,
tj. art. 217 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c., art. 380 k.p.c., art. 274 § 1 k.p.c., art. 276 § 2 k.p.c.,
art. 225 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 373 k.p.c., art. 378 k.p.c. i art. 389 k.p.c. W skardze
znalazł się dłuższy wywód, w którym przedstawiono „szkody spowodowane wydaniem
niezgodnych z prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”. Skarżący starał się
wskazać na to, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest obecnie możliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądowego może
obejmować tylko rozstrzygnięcia prawomocne sądu drugiej instancji, a w sytuacjach
wyjątkowych – także prawomocne orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 424 1 § 1 i §
2 k.p.c.). Z sentencji wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2005 r. wynika to, że
oddalono powództwo powoda także w zakresie obejmującym żądanie wydania
uzyskanej korzyści z tytułu naruszenia jego autorskich praw majątkowych. Powód
zaskarżył apelację to rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego [k. (…) akt sprawy], a Sąd
Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2006 r. oddalił apelację powoda w tym zakresie
(pkt 2 tego wyroku). Oznacza to, że skargą powoda mógł być tylko objęty wyrok Sądu
Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., ponieważ w nim ostatecznie rozstrzygnięto
(negatywnie) o eksponowanym w skardze żądaniu.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia
szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. W judykaturze
Sądu Najwyższego akcentuje się to, że przewidziany w tym przepisie wymóg
uprawdopodobnienia szkody polega na złożeniu oświadczenia, że szkoda już nastąpiła
o
określonym
rozmiarze
i
w
określonej
postaci.
Niezbędne
jest
przy
tym
przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego także czas powstania
szkody oraz związek przyczynowy pomiędzy nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia
(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06,
nieopubl.). Tego wymagania na pewno nie spełnia ta część skargi, w której
zamieszczono oświadczenie o „szkodach spowodowanych wydaniem niezgodnym z
prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”. Podano tu bowiem jedynie ogólny
opis sytuacji życiowej i finansowej powoda w okresie od 2000 r. do chwili obecnej, w
której nawet nie podjęto próby wykazania istnienia kauzalnego związku przyczynowego
pomiędzy szkodą powoda a prawomocnym rozstrzygnięciem objętym skargą. Przepis
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. nie obejmuje, oczywiście, szkody polegającej na „przewlekaniu
postępowania”.
Niespełnienie
zatem
wymogów
skargi
przewidzianych
postępowaniu powoduje konieczność jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.
w
tym