Supreme Court dismisses appeal claiming accounting books are not official documents under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a housing cooperative against a lower court's judgment ordering payment of construction costs. The appellant argued that accounting books and bank statements were not official documents under the Civil Procedure Code, violating procedural rights. The court rejected this, ruling that while organizations under Article 244 § 2 can issue official documents, they are limited to matters delegated by law regarding state administration, which does not include commercial cost recovery.
Legislator headnote
AI generatedArt. 244 § 1, 2 k.p.c.; Official documents issued by organizations under Art. 244 § 2 of the Civil Procedure Code are limited to matters delegated by law regarding state administration, excluding commercial disputes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CKN 724/98
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 maja 2000 r.
Sąd Najwyższy Izba Cywilna
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN – Marian Kocon (spraw.)
Sędziowie:
SN – Hubert Wrzeszcz
SN – Mirosława Wysocka
Protokolant: Ewa Krentzel
po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2000 r.
na rozprawie sprawy
z powództwa […] Spółdzielni Mieszkaniowej w B.
przeciwko W. D.
o zapłatę
na skutek kasacji powódki
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O.
z dnia 4 listopada 1997 r., sygn. akt I Ca […]
oddala kasację.
UZASADNIENIE
Sąd Wojewódzki w O. wyrokiem z dnia 4 listopada 1997 r. oddalił apelację
powódki od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 czerwca 1997 r., którym
tenże Sąd oddalił żądanie powodowej Spółdzielni zasądzenia na jej rzecz
od pozwanego W. D. 51919800 zł /sprzed denominacji/ z tytułu reszty kosztów
wybudowanego
lokalu
użytkowego.
Sąd
ten
podzielił
zapatrywanie
Sądu Rejonowego, że powódka nie wykazała, aby ten wydatek poniosła.
Kasacja powódki - oparta na obu podstawach z art. 3931 k.p.c. - zawiera
zarzut naruszenia przepisów procedury, mianowicie art. 382, 328 § 2 , 233, 244
§ 1 § 2, 245, 246 i 253 k.p.c. oraz prawa materialnego art. 6 k.c., i zmierza do
uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego
rozpoznania.
Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 393 11k.p.c.),
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istota podniesionych w kasacji zarzutów sprowadza się do kwestionowania
zapatrywania Sądów niższych instancji, że złożone przez powódkę księgi
księgowe oraz wyciągi z konta pozwanego nie są dokumentami urzędowymi
w rozumieniu art. 244 k.p.c.
Zarzut ten jest bezzasadny już tylko dlatego, że uszło uwagi skarżącej, iż
treść art. 244 § 2 k.p.c., na który powołuje się skarżąca, określającego rodzaje
organizacji uprawnionych do sporządzania dokumentów urzędowych nie
sprowadza się tylko do odesłania do odpowiedniego stosowania § 1 tego
artykułu, ale dodatkowo jeszcze ogranicza przedmiotowy zakres sporządzania
przez te organizacje dokumentów urzędowych - do „poruczonych im przez
ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”. Innymi słowy, istnieje
zasadnicza różnica pomiędzy sporządzaniem dokumentów urzędowych przez
organy administracyjne - muszą być one sporządzone „w zakresie ich
działania”, a sporządzaniem dokumentów urzędowych przez organizacje
określone w art. 244 § 2 k.p.c. - mogą je one sporządzać jedynie „w zakresie
poruczonych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”,
a nie - jak w pierwszym przypadku - w zakresie ich działania. Zakres
przedmiotowy sporządzania dokumentów urzędowych w trybie art. 244 § 2
k.p.c. jest więc znacznie węższy, aniżeli zakres przedmiotowy określony w § 1
tego artykułu. Organizacje określone w § 2 mogą również sporządzać
dokumenty w zakresie swojej działalności i w odpowiedniej formie, które
jednak nie będą wcale dokumentami urzędowymi, albo dlatego, że dana
organizacja nie otrzymała do prowadzenia żadnej ustawowo jej przekazanej
kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, albo też dlatego, że mając
nawet przekazane ustawowo takie sprawy dokument wystawiła ona w dziedzinie
innych spraw, aczkolwiek w zakresie swojego działania.
Ustawodawca, gdyby chciał wyłącznie rozszerzyć krąg podmiotów
uprawnionych do sporządzania dokumentów urzędowych i zarazem zachować
zakres przedmiotowy sporządzania tych dokumentów taki sam jak w § 1 art.
244, to formułując treść § 2 tego artykułu ograniczyłby się - po wymienieniu
tych podmiotów - tylko do odesłania do odpowiedniego stosowania § 1. Skoro
jednak ustawodawca dodał w ostatniej części § 2 określenie zakresu
sporządzania przez te podmioty dokumentów urzędowych – „w zakresie
poruczonych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji państwowej”, to
tym samym odmiennie niż w § 1, bo w sposób węższy – zakreślił on w § 2
przedmiotowy zakres sporządzania tych dokumentów.
Niewątpliwie, rozliczenie, o jakie chodzi w sprawie, nie dotyczy „dziedziny
administracji państwowej”.
Z tych przyczyn na podstawie art. 39312 k.p.c. orzeczono jak w sentencji
wyroku.
aw
jb.