Legislator Case Law & Legislation
I BU 11/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to missing statutory requirements.

Case Number I BU 11/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the insured's appeal challenging a final judgment regarding pension amounts. The appellant argued that the lower court violated specific social security and civil procedure statutes, claiming a violation of the principle of legal certainty. The court rejected this because the appeal failed to meet mandatory procedural requirements, specifically lacking a clear citation of the violated law, proof of damage, and demonstration that no other legal remedies were available.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if it fails to satisfy any of the six independent statutory requirements, including the specific citation of the violated legal provision.

Keywords

AI generated
appeal for invalidating final judgment procedural requirements social security law principle of legal certainty inadmissible appeal civil procedure code mandatory conditions

Cited Legislation

AI generated
art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
niezgodności powyższego wyroku z prawem, wskazując na naruszenie art. 117 ust.
art. 335 § 1 k.p.c.
Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 335 § 1 k.p.c., poprzez nieuszanowanie powagi
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed 10 września
art. 4245 § 1 k.p.c.
Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. określa w
art. 4248 § 1 k.p.c.
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 335 § 1 k.p.c
Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 335 § 1 k.p.c., poprzez nieuszanowanie powagi
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Przepis art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I BU 11/10

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z odwołania R. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o wysokość emerytury,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 lutego 2011 r.,

skargi ubezpieczonego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 maja 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację R. K. od

wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 grudnia 2008 r. oddalającego odwołanie

wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 lutego i 23

lipca 2008 r. dotyczących wysokości emerytury.

W skardze z dnia 9 czerwca 2010 r. wnioskodawca wniósł o stwierdzenie

niezgodności powyższego wyroku z prawem, wskazując na naruszenie art. 117 ust.

1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 335 § 1 k.p.c., poprzez nieuszanowanie powagi

rzeczy osądzonej prawomocnym orzeczeniem sądowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed 10 września

2010 r., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego

postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona

szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie

środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. określa w

sześciu punktach wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Są to: oznaczenie orzeczenia

(pkt 1), przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienia (pkt 2), wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3),

uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5)

oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (pkt 6). Każde z

tych sześciu wymagań jest indywidualne i niezależne, a zatem każde powinno być

wyraźnie wyodrębnione i wypełnione. Brak choćby jednego z nich powoduje, że

skarga jest dotknięta istotną wadą, nienaprawialną w trybie właściwym dla

usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Oceniana pod kątem dopuszczalności skarga nie spełnia elementów

wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c., a więc wskazania przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody i wykazania, że wzruszenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych

nie było i nie jest możliwe.

Z powyższych względów skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia podlegała odrzuceniu, o czym Sąd Najwyższy orzekł na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.