Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 68/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to comply with mandatory attorney filing requirements.

Case Number IV KZ 68/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the lower court's order rejecting the defendant's request for a retrial. The defendant argued against her conviction and challenged the evidence, but the appeal was formally rejected because the request was not signed by an attorney. The court ruled that the Criminal Procedure Code mandates attorney involvement for retrial petitions, and since the appointed defense lawyer refused to file the document, the court could not examine the substantive merits of the case.

Legislator headnote

AI generated

art. 545 § 2 k.p.k.; art. 437 k.p.k.; art. 439 § 1 k.p.k.: A request for retrial filed by a party must be signed by an attorney; without this formal requirement, the court lacks jurisdiction to examine the substantive grounds for the retrial.

Keywords

AI generated
mandatory attorney requirement retrial petition rejection procedural formal defect Criminal Procedure Code court jurisdiction limitation

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 2 k.p.k.
Przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania (o ile nie pochodzi od prokuratora) jest objęty przymusem adwokackim.
art. 437 k.p.k.
na podstawie art. 437 k.p.k. postanowił : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 439 § 1 k.p.k.
art. 437 k.p.k
na podstawie art. 437 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
Przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie M.K. skazanej z art. 234 kk po rozpoznaniu zażalenia skazanej na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 2 października 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego, zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 19 stycznia 2010 r. na podstawie art. 437 k.p.k. postanowił : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. K.j o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w S., sygn. akt IX K … . Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania był brak sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata. Rozstrzygnięcie to zaskarżyła M. K. kwestionując materiał dowodowy zebrany w toku procesu i prawidłowość przeprowadzonych czynności oraz podważając zasadność skazania jej za czyn, którego – według jej twierdzeń – nie popełniła. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie M.

K. nie mogło zostać uwzględnione z przyczyn natury formalno- procesowej. Przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania (o ile nie pochodzi od prokuratora) jest objęty przymusem adwokackim. Oznacza to bezwzględny obowiązek sporządzenia i podpisania tego pisma procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, który to nakaz ustawowy ogranicza również Sąd Najwyższy i – poza wypadkami działania z urzędu (wynikającymi z okoliczności przewidzianych w art. 439 § 1 k.p.k.), a taki w tej sprawie nie zachodzi – nie zezwala na badanie sprawy w wyniku indywidualnej inicjatywy stron procesowych.

W tej sprawie to wymaganie nie zostało spełnione albowiem obrońca wyznaczony z urzędu do zbadania akt i sporządzenia opinii w przedmiocie istnienia podstaw do wznowienia postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Istnienie wskazanej powyżej przeszkody formalnej oraz jej efekt procesowy, a także brak ujawnionych przesłanek uzasadniających działanie z urzędu, uniemożliwiają ustosunkowanie się do argumentów skarżącej dotyczących faktycznej podstawy skazania i oceny znaczenia poszczególnych dowodów. Wobec tego, że skarżąca nie wykazała, aby zakwestionowane zarządzenie dotknięte było jakąkolwiek wadą natury faktycznej lub prawnej, należało postanowić, jak na wstępie.