Supreme Court dismisses retrial request claiming defense conflict of interest during trial phase.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial based on Article 542 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that a conflict of interest existed because his defense attorney also represented another defendant, D.K., during the proceedings. The court ruled that the attorney only represented both defendants briefly during the preparatory phase, not during the actual trial where the defendant was represented by different counsel. Consequently, the court found no violation of the right to defense during the trial phase, which is the only stage covered by the retrial provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 542 § 1 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: A conflict of interest between defense counsel representing multiple defendants does not constitute grounds for a retrial if the simultaneous representation occurred only during the preparatory proceedings and not during the trial phase.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 82/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk w sprawie G. B. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2012 r., wniosku skazanego G. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 r., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu w sprawie skazanego G. B. zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 r., a utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 roku, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010 roku, w którym G. B został uznany winnym czynów określonych w art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych, za które został on skazany na karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności. W dniu 19 września 2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego o wznowienie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 542 § 1 k.p.k. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zdaniem skazanego w sprawie 2 zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze w postaci realnego braku obrony poprzez reprezentowanie skazanego G. B. i skazanego D. K. przez tego samego obrońcę – adw. P. M. – pomimo, że pomiędzy skazanymi zachodził konflikt interesów. Prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o nieuwzględnienie wniosku skazanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Słusznie podnosi Prokurator Generalny, że z akt sprawy wynika, iż skazany G. B. w chwili kierowania aktu oskarżenia był reprezentowany przez adwokata P. M., zaś skazany D. K. przez adw. M. K. (zob. k. 9364 – 9365). Podczas postępowania przed Sądem Okręgowym, skazany G. B. był reprezentowany przez adw. B. B., a następnie przez adw. K. K. Skazany D. K. był broniony przez cały czas postępowania sądowego przez tego samego obrońcę. Jedynie przez pewien okres w trakcie postępowania przygotowawczego skazany G. B. reprezentowany był przez tego samego adwokata co skazany D.
K. Fakt, iż w trakcie postępowania przygotowawczego obaj skazani byli bronieni przez pewien czas przez tego samego obrońcę nie stanowi bezwzględnej przesłanki odwoławczej, ani nawet w najmniejszym stopniu nie uzasadnia twierdzenia, iż naruszono w jakikolwiek sposób prawo do obrony skazanego G. B.. Stwierdzić trzeba, że w toku postępowania sądowego skazany G. B. nie był reprezentowany przez obrońcę jednocześnie broniącego D. K., a tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw do wznowienia postępowania sądowego. Ewentualne naruszenie art. 6 k.p.k. mogło mieć bowiem miejsce wyłącznie podczas postępowania przygotowawczego, a przepis art. 542 k.p.k. dotyczy tylko postępowania sądowego.
Stąd też nie ma podstaw do wznowienia postępowania w sprawie II K 135/08.