Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V KO 56/12 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request claiming inconsistent continuous offense periods in final judgment.

Case Number V KO 56/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial initiated by the court on its own motion. The defendant argued that the lower court's finding of a continuous offense contradicted the timing of other crimes, creating a procedural error under Article 439 § 1(8) of the Code of Criminal Procedure. The court determined that the lower court correctly identified a single continuous offense spanning the specified period, while noting that other convictions did not overlap with this timeframe, thus finding no grounds for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; The court's finding of a continuous offense does not constitute a ground for retrial if the timeline of other convictions does not contradict the established period of the continuous act.

Keywords

AI generated
continuous offense retrial by court procedural error criminal procedure code inconsistent conviction

Cited Legislation

AI generated
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Tym samym nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z urzędu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
art. 9 § 2 k.p.k.
w trybie art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował zaistnienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2010 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.
art. 270 § 1 k.k.
Skazany podniósł, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., art.
art. 275 § 1 k.k.
270 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k., art.
art. 286 § 1 k.k.
275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art.
art. 258 § 1 k.k.
286 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. w zw.
art. 294 § 1 k.k.
i skazał go za ten czyn na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw.
art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. w zw.
art. 11 § 3 k.k.
z art. 11 § 3 k.k. Tym wyrokiem oskarżony został jeszcze skazany za przestępstwa z pkt XIV i XX aktu oskarżenia, ale nie były to przestępstwa oszustwa.
art. 65 k.k.
art. 12 k.k.
z art. 12 k.k. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola wyroku Sądu Okręgowego nie wykazała, aby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbell w sprawie R. A. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2012 r., w przedmiocie wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 a contrario k.p.k. postanawia : nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.

UZASADNIENIE

Skazany R. A. w trybie art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował zaistnienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2010 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Skazany podniósł, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola wyroku Sądu Okręgowego nie wykazała, aby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Sąd Okręgowy przyjął w punkcie III wyroku, że zarzucane oskarżonemu czyny z punktów VIII, X, XI, XII, LXXIX i LXXX aktu oskarżenia stanowią jeden czyn 2 ciągły popełniony w okresie od dnia 27 grudnia 2001 r. do 28 października 2002 r. i skazał go za ten czyn na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k. Tym wyrokiem oskarżony został jeszcze skazany za przestępstwa z pkt XIV i XX aktu oskarżenia, ale nie były to przestępstwa oszustwa. Za to przestępstwo oskarżony został skazany w punkcie VI wyroku Sądu Okręgowego, ale czyny zarzucane w punkcie XXI i XXII aktu oskarżenia zostały popełnione w kwietniu i maja 2000 r.

Czas ich popełnienia nie pokrywa się więc z czasokresem czynu ciągłego przyjętego w punkcie III wyroku Sądu Okręgowego. Tym samym nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z urzędu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.