Social Security Court dismisses claim for higher contributions, ruling the decision was premature regarding insurance status.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the hospital's appeal against the Social Security Institution's decision to calculate higher contribution bases. The institution argued that the employee's income from a third-party contract should be included in the employer's contribution base. The court held that the decision was premature because the employee's mandatory insurance status and the specific title of coverage had not yet been legally established.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2a ust. z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 477 § 14a k.p.c.: The Social Security Institution must first issue a decision establishing the insured person's status and the employer's obligation to insure them before calculating the contribution base, as the nature of the employment relationship and the specific insurance title must be determined in a separate proceeding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 33/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bogumiła Burda Sędziowie: SSA Janina Czyż (spr.) SSA Ewa Madera Protokolant sekr. sądowy Elżbieta Stachowicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku Szpitala (...) w J. z udziałem zainteresowanej E. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J. o ustalenie podstawy wymiaru składek na skutek apelacji wniesionej przez wnioskodawcę od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt IV U 637/12 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. z dnia 19 marca 2012 r. i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania bezpośrednio temu organowi rentowemu. Sygn. akt III AUa 33/13
UZASADNIENIE
Decyzją z 19 marca 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne E. T., podlegającej ubezpieczeniom jako pracownik płatnika składek – Szpitala (...) w J., wynosi: za kwiecień 2006 r. – na ubezpieczenia społeczne po 9.167,23 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 7.452,04 zł, za maj 2006 r. na ubezpieczenie społeczne – po 5 931,67 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 4.821,85 zł, za czerwiec 2006 r. – na ubezpieczenia społeczne po 6.702, 08 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 5.448,12 zł, za lipiec 2006 r.
– na ubezpieczenia społeczne – po 6. 268,25 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 5.095, 46 zł, za sierpień 2006 r. – na ubezpieczenia społeczne po 6.002 zł na ubezpieczenie zdrowotne – 4.879,76 zł, za wrzesień i październik 2006 r. – na ubezpieczenia społeczne – po 6.024, 60 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 4. 897,40 zł, za listopad 2006 – na ubezpieczenia społeczne – po 5.230,36 zł, na ubezpieczenie zdrowotne – 6.617,30 zł. ZUS uznał, iż płatnik składek w imiennych raportach za wymienione wyżej miesiące winien uwzględnić przychód E. T. (zatrudnionej na podstawie umowy o pracę u płatnika składek Szpitala (...) w J.) uzyskany przez nią z tytułu wykonywania umowy zlecenia zawartej z (...), której przedmiotem było świadczenie pracy na rzecz Szpitala (...) w J.
– sumując ten przychód z wynagrodzeniem za pracę. W odwołaniu od tej decyzji Szpital (...) w J. podniósł, że zgodnie z art. 4 pkt 2 lit.a zd. drugie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych płatnikiem składek ubezpieczeniowych za E. T., z tytułu umowy zlecenia powinien być zleceniodawca, dlatego niewłaściwe jest stosowanie tu art. 8 ust. 2a przepisów powołanej wyżej ustawy. Odpowiadając na odwołanie O/ZUS w J. podtrzymał swoje stanowisko. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie, wyrokiem z dnia 16 października 2012 roku oddalił odwołanie.
Uznał bowiem, że płatnikiem składek dla zainteresowanej pozostającej w stosunku pracy ze Szpitalem (...) w J. i jednocześnie wykonującej na jego rzecz pracę w ramach umowy cywilnoprawnej zawartej z (...) – jest Szpital (...) w J.. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zainteresowanej stanowi łączny przychód uzyskany przez nią z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy i wspomnianej umowy zlecenia. Tak więc Szpital (...) w J., ustalając podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne E. T., powinien zsumować jej wynagrodzenie z umowy zlecenia i ze stosunku pracy.Sąd Okręgowy powołał się na treść art. 8 ust. 2a s.u.s., art. 4 pkt 2 lit.a s.u.s.. art. 18 ust. 1a s.u.s. oraz art. 477 14 § 1 kpc.
Powyższy wyrok zaskarżył Szpital (...) w J., zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 8 ust. 2a ustawy systemowej z 13 października 1998 r. – poprzez błędną wykładnię i zastosowanie, co doprowadziło do ustalenia, że zainteresowana nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik zatrudniony w (...). Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku lub jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. ZUS oraz zainteresowana nie odnieśli się do apelacji.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył co następuje :
Przedmiotem sporu w sprawie była wysokość podstawy wymiaru składek ustalona przez ZUS Oddział w J. decyzją z dnia 19 marca 2012 r. wydaną dla płatnika składek Szpitala (...) w J.. Decyzja ta stwierdza wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia: emerytalno – rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne za miesiące wskazane w decyzji dla E. T., podlegającej w/w ubezpieczeniom jako pracownik u tegoż płatnika składek . Bezspornym w sprawie jest, iż zainteresowana w okresach wskazanych w decyzji była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w Szpitalu (...) w J. i z tego tytułu była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego.
Jako pracownik Szpitala zawarła umowę z (...) (...) (...), którego ze Szpitalem (...) w J. łączyła umowa o świadczenia zdrowotne. Wychodząc z ustawowej definicji pracownika dla celów ubezpieczeń społecznych z art. 8 ust 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, organ rentowy w zaskarżonej decyzji, ustalił podwyższoną o przychód uzyskany z umowy zlecenia podstawę wymiaru składek u płatnika, którym jest Szpital – jako pracodawca na rzecz którego w istocie zainteresowana świadczyła dodatkową pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z osobą trzecią.
Sąd Okręgowy, wydając zaskarżony wyrok potwierdził legalność powołanej wyżej decyzji ZUS . Sąd Apelacyjny rozpoznając apelację Szpitala (...) w J. od wyroku Sądu I instancji stwierdził, że przedmiotową decyzją ZUS należy uznać za przedwczesną. Podstawowym skutkiem uznania osoby wskazanej w art. 8 ust 2a ustawy systemowej za pracownika, jest objęcie jej obowiązkowymi ubezpieczeniami: emerytalno – rentowym , chorobowym i wypadkowym tak jak pracownika na podstawie art. 6 ust 1 pkt 1 , art. 11 ust 1 i art. 12 ust 1 ustawy systemowej .W związku z tym osoba ta podlega obowiązkowi zgłoszenia z tego tytułu do wymienionych ubezpieczeń społecznych.
Obowiązek ten obciąża płatnika składek zgodnie z art. 36 ust 1 i 2 ustawy systemowej (por. wyrok SN z 22.02.2010r. I UK 259/09 publ. Lex nr 588727). Skoro zatem płatnik składek nie dopełnił tego obowiązku, to organ rentowy w trybie art. 83 § 1 pkt 1 ustawy systemowej w pierwszej kolejności powinien wydać decyzję o objęciu zainteresowanej obowiązkiem ubezpieczenia społecznego u tego płatnika składek, tak jak pracownika z tytułu umowy zlecenia zawartej przez nią z osobą trzecią, a świadczonej w istocie na rzecz swojego pracodawcy.
Powyższa decyzja o podleganiu ubezpieczeniom określi jego tytuł oraz płatnika składek, a ewentualny spór w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnie zasadność zgłaszanych przez apelującego zarzutów. W postępowaniu tym zbadany może być charakter umów łączących Szpital z (...), co będzie decydować o tytule do objęcia zainteresowanej obowiązkowymi ubezpieczeniami (ale i o wysokości składek). Dopiero dysponując powyższą decyzją ustalającą podleganie ubezpieczeniom społecznym, organ rentowy w przypadku braku zgłoszenia przez płatnika składek deklaracji korygujących podstawę wymiaru składek, może wydać decyzję określającą wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne u płatnika składek z uwzględnieniem przychodu z tytułu umowy zlecenia w podstawie wymiaru składek z tytułu umowy o pracę .
Kolejność wydania w/w decyzji uzasadniona jest również przedmiotem postępowania odwoławczego wyznaczonego przez treść tych decyzji, jak również wagą procesową postępowania odwoławczego w sprawie o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego (od wyroku Sądu II instancji przysługuje skarga kasacyjna). Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zgodnie z treścią art. 477 14a k. p. c. orzekł jak w sentencji wyroku .