Supreme Court dismisses appeal for costs when court error alone caused the appeal, exempting the losing party.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal regarding litigation costs, ruling that the lower court correctly exempted the plaintiff from appeal expenses. The lower court identified a clear error in the court's fee calculation that was entirely the court's fault, unrelated to the plaintiff's conduct. Consequently, the Supreme Court upheld the application of Article 102 of the Civil Procedure Code, establishing that court errors should not penalize the losing party.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 395 § 2 k.p.c.; When a procedural error is solely attributable to the court and unrelated to the parties' conduct, the losing party may be exempted from appeal costs under Article 102 of the Civil Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 53/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 6 kwietnia 2011 r., w sprawie z powództwa J. G. przeciwko A. Z. i J. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2012 r., zażalenia pozwanych na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r., 1.oddala zażalenie 2.zasądza od pozwanych na rzecz skarżącej J.
G. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., Sąd Okręgowy w O., na podstawie art. 395 § 2 k.p.c., uchylił punkt 3 postanowienia z dnia 29 listopada 2011 r., orzekł ponownie o kosztach postępowania wznowieniowego, obciążając nimi powódkę oraz odstąpił od obciążania powódki kosztami postępowania zażaleniowego (punkt 3). W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie było oczywiście zasadne z uwagi na błąd sądu, dotyczący stawki wynagrodzenia pełnomocnika, który nie powinien obciążać powódki jako strony przegrywającej.
Uzasadniało to zastosowanie art. 102 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pozwani zarzucili naruszenie art. 102 k.p.c. i wnieśli o jego zmianę poprzez zasądzenie od powódki kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od - odnoszącej się do obowiązku rozliczania kosztów postępowania – zasady odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach". Fakt ich wystąpienia (bądź braku) podlega dyskrecjonalnej ocenie sądu, dokonywanej indywidualnie na tle całokształtu okoliczności rozpoznanej sprawy. Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, iż w sprawie mają miejsce szczególne okoliczności, które przemawiają za zastosowaniem art. 102 k.p.c. Taką okoliczność stanowi fakt, że postępowanie zażaleniowe było skutkiem wyłącznie błędu popełnionego przez sąd orzekający; błędu, do którego powódka w żaden sposób się nie przyczyniła.
Należy zgodzić się z oceną, że oczywiste błędy sądu rozpoznającego sprawę, niezwiązane w żaden sposób z czynnościami i stanowiskiem stron, nie powinny powodować ujemnych konsekwencji dla żadnej ze stron postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie Brak zatem podstaw do kwestionowania oceny Sądu co do możliwości zastosowania art. 102 k.p.c. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art.. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania 3 zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 397 § 2 i art. 3941 § 3 k.p.c. es