Supreme Court dismisses double jeopardy claim when defendant is already convicted for the same offense.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the General Prosecutor's cassation appeal regarding a defendant already convicted for the same offense. The lower court had previously issued a binding judgment against the defendant for failing to report a vehicle, which the prosecutor sought to overturn. The court ruled that since the matter was already legally concluded, the new proceedings were inadmissible under the principle of ne bis in idem.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 112 k.p.w.; The principle of ne bis in idem prohibits initiating new criminal proceedings against a person for an offense for which a final judgment has already been rendered.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 264/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Dorota Rysińska Protokolant Anna Janczak w sprawie E. P. skazanej z art. 96 § 3 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 listopada 2012 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego z dnia 17 lipca 2012 r., I. uchyla zaskarżony wyrok zaoczny w części dotyczącej E. P. i - na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. - umarza postępowanie w tym zakresie; II. obciąża Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie w części dotyczącej obwinionej. 2
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy, wyrokiem nakazowym z 27 października 2011 r., uznał E. P. i B. P. za winnych wykroczeń z art. 96 § 3 k.w. polegających na tym, że wbrew obowiązkowi żadne z nich nie wskazało na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyło samochód marki Daewoo o nr rej. /…/ do kierowania lub używania w dniu 21 lutego 2011 r. około godziny 10.45, i wymierzył im grzywny po 200 zł. Od tego wyroku nakazowego sprzeciw złożył jedynie B. P. i w związku z tym uprawomocnił się on w stosunku do E. P. w dniu 22 grudnia 2011r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, wyrokiem zaocznym z 17 lipca 2012 r., skazał E. P. i B.
P. za popełnienie opisanych wyżej wykroczeń na grzywny po 100 zł. Wyrok zaoczny, wobec niezaskarżenia przez żadną ze stron, uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 25 lipca 2012 r. Kasację od prawomocnego wyroku zaocznego złożył w części dotyczącej E. P. na jej korzyść, na podstawie art. 110 § 1 k.p.w., Prokurator Generalny. Podnosząc bezwzględne uchybienie z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. (postępowanie co do tego samego czynu obwinionej zostało prawomocnie zakończone), wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku zaocznego w zakresie skazania E.P. i umorzenie w tej części postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja z racji oczywistej zasadności zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron (art. 112 k.p.w. w zw. z art. 535 § 5 k.p.k.). Analiza wyroków z 27 października 2011 r. i z 17 lipca 2012 r. ewidentnie wskazuje, że sąd właściwy – najpewniej w skutek przeoczenia - dwukrotnie skazał E.P. za ten sam czyn, stanowiący wykroczenie określone w art. 96 § 3 k.w. Stwierdzając istnienie podanej w kasacji bezwzględnej przyczyny odwoławczej, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok zaoczny w części dotyczącej E. P. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umorzył w tym zakresie postępowanie (art. 112 k.p.w. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k.).
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 118 § 2 k.p.w.