Supreme Court dismisses appeal in Hague Convention custody case as cassation is inadmissible under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against a lower court order refusing to return the child. The applicant argued procedural violations, but the court held that custody disputes under the Hague Convention are non-procedural matters where cassation is strictly limited. Consequently, the appeal was rejected because the specific statutory exceptions for filing cassation in family law cases did not cover child return proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 1, 2 k.p.c.; Cassation appeals in family law custody cases are inadmissible except for adoption and property division matters.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 148/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. R. przy uczestnictwie M. R. o wydanie dzieci, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2012 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w. W. z dnia 8 maja 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni J.
R. od jego postanowienia, którym zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w R., nakazujące uczestnikowi M. R. wydanie wnioskodawczyni małoletnich dzieci i wniosek w tej materii oddalił. W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 3986 § 2 k.p.c., art. 5191 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 579 k.p.c., a także pogląd prawny Sądu Najwyższego przedstawiony w przywołanych orzeczeniach wyjaśnił, że sprawa o odebranie dziecka jest sprawą z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego prowadzoną w trybie postępowania nieprocesowego, a w tego rodzaju sprawach skarga kasacyjna jest dopuszczalna jedynie w wypadkach wskazanych w § 2 art. 5191 k.p.c., wśród których nie jest wymieniona sprawa o wydanie (odebranie) dziecka.
W zażaleniu wnioskodawczyni domaga się uchylenia powyższego orzeczenia. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, a to: art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego błędną interpretację, polegającą na błędnym uznaniu, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna; art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne odrzucenie w tej sprawie skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 5191 § 1 i 2 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty, tylko w sprawach o przysposobienie oraz o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Sprawa, w której wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji, dotyczyła wydania dzieci i była prowadzona na podstawie Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę (Dz.
U. z 1995 r., nr 108, poz. 528, sprostowanie Dz. U. z 1999 r., nr 93, poz. 1085), w trybie postępowania nieprocesowego (art. 561-605 k.p.c.). Wobec tego w takiej sprawie - jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy – skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela w tej materii stanowisko 3 zaprezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, a to w postanowieniach: z dnia: 17 sierpnia 2001 r., I CKN 236/01 niepubl., z dnia 8 listopada 2001 r., II CZ 126/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 95, z dnia 14 października 2010 r.
I CSK 223/10, niepubl. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji. db