Legislator Case Law & Legislation
I CZ 144/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because registration proceedings differ from civil process regarding cassation control.

Case Number I CZ 144/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's appeal against a regional court's decision to remand a business registration case. The applicant argued that the appeal was inadmissible under specific procedural articles, while the opposing party contended the lower court correctly applied the law. The court ruled that registration proceedings fundamentally differ from civil litigation, meaning the specific mechanism for controlling cassation decisions in civil process does not apply here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 6947 k.p.c.: The provisions governing cassation control in civil proceedings do not apply to registration proceedings because the nature of the latter excludes the possibility of such control.

Keywords

AI generated
registration proceedings cassation control inadmissible appeal civil process distinction business registry remand procedure procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 11 k.p.c.
zażaleniem do Sądu Najwyższego opartym na art. 3941 § 11 k.p.c. Uczestnik wniósł o odrzucenie zażalenia ze względu na jego niedopuszczalność w świetle art.
Art. 6947 k.p.c.
Zgodnie z art. 6947 k.p.c., w razie uwzględnienia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w postępowaniu rejestrowym, dotyczącego wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie 4 i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi rejestrowemu.
Art. 13 § 2 k.p.c.
6947 i art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W związku z tym w razie uwzględnienia apelacji sąd drugiej instancji z reguły zmienia - zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. - zaskarżony wyrok i orzeka co do istoty sprawy (zob.
Art. 386 § 4 k.p.c.
3941 § 11 k.p.c., dopuszczającego zażalenie służące kontroli prawidłowości orzeczenia kasatoryjnego przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., stanowiącego wyjątek od reguły wyrażonej w art.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Ze względu na niedopuszczalność wniesionego zażalenia Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art.
art. 3941 § 11 k.p.c
zażaleniem do Sądu Najwyższego opartym na art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
6947 i art. 13 § 2 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
W związku z tym w razie uwzględnienia apelacji sąd drugiej instancji z reguły zmienia - zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c.
art. 386 § 2 k.p.c
Poza przypadkami, w których zaskarżony apelacją wyrok podlega uchyleniu z przyczyn określonych w art. 386 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 49/07
Appeal court bound by procedural but not material claims; voidness considered ex officio.
III CZP 59/98
co do wskazanych założeń postępowania apelacyjne, przede wszystkim: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, a ponadto: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 23 marca 1999 r., III CZP 59/98, oraz np.
V CKN 1325/00
wyroki Sądu Najwyższego z dnia z dnia 15 listopada 2002 r., V CKN 1325/00, z dnia 19 grudnia 2003 r., III CK 80/02, z dnia 2 grudnia 2005 r., II CK 287/05 i z dnia 22 czerwca 2006 r., V CSK 70/06).
III CK 80/02
Article 25 of the Private International Law Act does not allow choice of law for debt assignment; it is governed by the law of the debt.
II CK 287/05
Bank allowed to terminate forward contracts due to client's financial deterioration under contract terms.
V CSK 70/06
Plaintiff's appeal dismissed; blank check signed within authorization limits remains valid despite higher sum filled in.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 144/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku E. NG POLSKA Spółki z o.o. przy uczestnictwie E. NG POLSKA Spółki z o.o. reprezentowanej przez D. K. o zmianę wpisu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w W. z dnia 25 lipca 2012 r., odrzuca zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi Rejonowemu. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy po rozpoznaniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego postanowieniem z dnia 23 grudnia 2011 r. utrzymał w całości w mocy zaskarżony wpis w rejestrze przedsiębiorców, dotyczący wykreślenia dotychczasowego i wpisania nowego wspólnika oraz zmiany w składzie zarządu wnioskodawcy.

W wyniku apelacji uczestnika Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 25 lipca 2012 r. uchylił postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 grudnia 2011 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Wnioskodawca zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 25 lipca 2012 r. zażaleniem do Sądu Najwyższego opartym na art. 3941 § 11 k.p.c. Uczestnik wniósł o odrzucenie zażalenia ze względu na jego niedopuszczalność w świetle art. 3941 § 11 w związku z art. 6947 i art. 13 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postępowanie apelacyjne obejmuje merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd odwoławczy, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób w zasadzie nieograniczony (art. 378 § 1 i art. 382). W związku z tym w razie uwzględnienia apelacji sąd drugiej instancji z reguły zmienia - zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. - zaskarżony wyrok i orzeka co do istoty sprawy (zob. co do wskazanych założeń postępowania apelacyjne, przede wszystkim: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, a ponadto: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 23 marca 1999 r., III CZP 59/98, oraz np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia z dnia 15 listopada 2002 r., V CKN 1325/00, z dnia 19 grudnia 2003 r., III CK 80/02, z dnia 2 grudnia 2005 r., II CK 287/05 i z dnia 22 czerwca 2006 r., V CSK 70/06).

Poza przypadkami, w których zaskarżony apelacją wyrok podlega uchyleniu z przyczyn określonych w art. 386 § 2 k.p.c. (nieważność postępowania) i art. 386 § 3 k.p.c. (podstawy do odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania), sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok - przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpoznania - tylko w razie nierozpoznania przez sąd 3 pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). W celu przeciwdziałania bezzasadnemu stosowaniu przez sądy odwoławcze art. 386 § 4 k.p.c., tj. uchylaniu zaskarżonych apelacją wyroków i przekazywaniu spraw do ponownego rozpoznania sądom pierwszej instancji mimo braku przewidzianych w art. 386 § 4 k.p.c. przesłanek, ustawodawca dopuścił zażalenie do Sądu Najwyższego na kasatoryjne orzeczenia sądu drugiej instancji (art. 3941 § 11 k.p.c.).

Zażalenie to służy kontroli prawidłowości wyboru przez sąd drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego; sprawdzeniu wystąpienia w danym przypadku podstawy do wydania takiego orzeczenia w postaci nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji lub konieczności przeprowadzenia w sprawie postępowania dowodowego w całości. Artykuł 3941 § 11 k.p.c. ma na podstawie odesłania zawartego w art. 13 § 2 k.p.c. odpowiednio zastosowanie także do postanowień orzekających co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym. Przewidziana w art. 13 § 2 k.p.c. formuła „odpowiedniego stosowania” nie przesądza jednak sama przez się o stosowaniu się art. 3941 § 11 k.p.c. do postanowień uwzględniających środek odwoławczy od wydanego w postępowaniu rejestrowym orzeczenia dotyczącego wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Zgodnie z powszechnie przyjmowanym poglądem, odpowiednie stosowanie przepisów normujących proces w innych rodzajach postępowań musi uwzględniać różnice zachodzące między tymi postępowaniami a procesem. W konsekwencji niektóre przepisy regulujące proces będą mogły być stosowane w innych postępowaniach jedynie z odpowiednimi modyfikacjami, a niektórych z nich ze względu na skalę występujących odmienności danego postępowania w porównaniu z procesem nie będzie można w ogóle stosować. W sprawie zasadnicze znaczenie ma zatem odpowiedź na pytanie, czy stosowaniu art. 3941 § 11 k.p.c. w postępowaniu rejestrowym nie sprzeciwiają się odrębności tego postępowania.

Zgodnie z art. 6947 k.p.c., w razie uwzględnienia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w postępowaniu rejestrowym, dotyczącego wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie 4 i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi rejestrowemu. Do istoty postępowania rejestrowego należy zatem nakaz wydania przez sąd drugiej instancji w razie uwzględnienia apelacji orzeczenia kasatoryjnego. Różni to postępowanie rejestrowe w sposób zasadniczy od procesu, w którym, zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c., regułą jest, jak wyjaśniono, orzekanie przez sąd drugiej instancji w razie uwzględniania apelacji reformatoryjnie, a orzekanie kasatoryjne - wyjątkiem dopuszczonym jedynie w przypadkach określonych w art. 386 § 4 k.p.c. Skoro zatem orzeczenie kasatoryjne należy do istoty postępowania rejestrowego, w postępowaniu tym - inaczej niż w procesie, - nie ma miejsca na kontrolę prawidłowości wyboru przez sąd drugiej instancji między rozstrzygnięciem kasatoryjnym a reformatoryjnym.

Innymi słowy, wyłączenie stosowania w postępowaniu rejestrowym art. 386 § 1 i § 4 k.p.c. wyklucza także możliwość stosowania w tym postępowaniu art. 3941 § 11 k.p.c., dopuszczającego zażalenie służące kontroli prawidłowości orzeczenia kasatoryjnego przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., stanowiącego wyjątek od reguły wyrażonej w art. 386 § 1 k.p.c. Ze względu na niedopuszczalność wniesionego zażalenia Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 orzekł jak w sentencji. db