Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KK 237/12 AI generated

Polish Supreme Court dismisses appeal regarding admissibility of polygraph results in criminal proceedings.

Case Number IV KK 237/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling that the use of polygraph results did not violate the prohibition on technical means. The defense argued a violation of evidentiary rules, but the appellate court had already thoroughly addressed this claim, making the cassation an attempt to duplicate control. The court decided against the appeal because the Criminal Procedure Code permits polygraph examinations conducted as expert opinions with the accused's consent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 171 § 5 k.p.k.; Art. 199a k.p.k.: The prohibition on using technical means for controlling organic reactions applies only to interrogations; polygraph results obtained as expert opinions with the accused's consent are admissible in criminal proceedings.

Keywords

AI generated
criminal procedure code polygraph examination evidentiary prohibition expert opinion admissibility cassation appeal dismissal technical means control accused consent requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 171 § 5 k.p.k.
Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy.
Art. 199a k.p.k.
Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem).
Art. 433 § 2 k.p.k.
W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł :
Art. 148 § 1 k.k.
F., skazanego z art. 148 § 1 k.k. i 263 § 2 k.k.
Art. 263 § 2 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
F., skazanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł :

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 237/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r., sprawy J. F., skazanego z art. 148 § 1 k.k. i 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł :

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy. W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. zauważyć należy, że sąd odwoławczy odniósł 2 się obszernie i przekonująco do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku wydanego w drugiej instancji, w konsekwencji czego podnoszenie tej kwestii w kasacji jest jedynie próbą dublowania kontroli instancyjnej, czemu postępowanie kasacyjne w pewnością nie może służyć.

Zarzut ten jest zresztą niezasadny, gdyż obowiązujący k.p.k. zakazuje stosowania środków technicznych służących kontrolowaniu reakcji organizmu, w tym wariografu, tylko w związku z przesłuchaniem. Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem). Takie zapatrywanie akceptowane jest w literaturze (zob. T. Grzegorczyk. Komentarz do kodeksu postępowania karnego i ustawy o świadku koronnym, Warszawa 2011;

L. K. Paprzycki, Komentarz do kodeksu postępowania karnego, Warszawa 2010). Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.