Supreme Court dismisses appeal for invalidating final divorce judgment due to lack of exhaustion of remedies and proven damage.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to declare the final divorce judgment inconsistent with the law. The appellant argued that the court's limitation of parental authority caused harm, but failed to demonstrate that other legal remedies were unavailable or that actual damage occurred. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code because the appellant did not exhaust available means of legal redress nor prove the requisite damage.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if the appellant fails to prove that other legal remedies were unavailable or if they cannot substantiate the damage caused by the contested judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 100/11 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi E. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa K. K. przeciwko E. K. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej E. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2010 r., którym - między innymi - orzeczono rozwód, a wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron powierzono pozwanej, ograniczając jej tę władzę poprzez nadzór kuratora sądowego. E. K. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w części dotyczącej ograniczenia jej władzy rodzicielskiej poprzez ustanowienie nadzoru kuratora sądowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna z dwóch przyczyn. Nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., a także w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarga powinna zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W judykaturze ukształtowany jest pogląd, że aby spełnić to wymaganie nie wystarczy wskazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna, a nawet skarga o wznowienie postępowania.
Należy w tym zakresie przedstawić wyczerpujący wywód i oprzeć go na przekonywującym uzasadnieniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Wymaga podkreślenia, że rozstrzygnięcie co do władzy rodzicielskiej nie jest definitywne, a zmiana w tym przedmiocie możliwa jest w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 106 k.r.o. Skarżąca w skardze nie wykazała, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie jest i nie było możliwe. Po zapadnięciu zaskarżonego skargą orzeczenia taka zmiana nastąpiła, ponieważ postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. uchylono E. K. nadzór kuratora sądowego stanowiący ograniczenie jej władzy rodzicielskiej.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga również uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody wywołanej kwestionowanym orzeczeniem (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1 3 k.p.c.), a niespełnienie tego wymagania powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.). Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżący wykaże jej rodzaj i realny rozmiar (por. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 OSNC 2006, nr 1, poz. 16).Skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia szkody wywołanej zaskarżonym w części wyrokiem.
Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 i § 2 k.p.c. es