Appeal court voids first instance judgment due to failure to rule on request for court-appointed counsel, depriving party of defense rights.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court voided the first-instance judgment and remanded the case for a new trial because the lower court failed to rule on the plaintiff's request for a court-appointed lawyer. The plaintiff argued that this procedural omission deprived them of the opportunity to defend their rights, citing European Court of Human Rights standards. The court agreed that the lack of a formal decision on the appointment request rendered the proceedings invalid under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 379 pkt. 5 k.p.c.; Art. 386 § 2 k.p.c.: Failure to rule on a request for a court-appointed lawyer deprives a party of the opportunity to defend their rights, constituting a ground for the invalidity of the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 1234/12 I ACz 1562/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Cesarz Sędziowie: SSA Alicja Myszkowska (spr.) SSO del. Krzysztof Kacprzak Protokolant: stażysta Joanna Płoszaj po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa J. W. przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2011 r. oraz na skutek zażalenia powódki od postanowienia z dnia 22 marca 2012 roku sygn. akt II C 788/10 1. uchyla zaskarżony wyrok i znosi postępowanie w zakresie dotkniętym nieważnością to jest od dnia rozprawy 3 sierpnia 2011 roku i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego;
2. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddala wniosek strony pozwanej o nadanie klauzuli wykonalności. i. ii. Sygn. akt I ACa 1234/12 I ACz 1562/12 1.
2. U z a s a d n i e n i e W pozwie z dnia 14 czerwca 2010 roku skierowanym przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. powódka J. W. wniosła o pozbawienie wykonalności dwóch tytułów wykonawczych w postaci: nakazu zapłaty z dnia 13 października 1998 roku wydanego przez Sąd Rejonowy w Łodzi w sprawie XVIII NG 2145/95 oraz wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 24 maja 2000 roku w sprawie X GC 12/00. Jako podstawę faktyczną swojego żądania powódka wskazała przedawnienie roszczeń objętych powołanymi tytułami wykonawczymi. W odpowiedzi na pozew z dnia 21 lipca 2010 roku strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W dniu 27 lipca 2011 roku J. W. złożyła wniosek o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 3 sierpnia 2011 roku i wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Łodzi II Wydział Cywilny oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3.617 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy ustalił między innymi, że w dniu 30 marca 1999 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Łodzi zawiadomił powódkę o zajęciu jej wynagrodzenia za pracę, zasiłku chorobowego oraz wezwał pracodawcę powódki do dokonywania potrąceń na rzecz pozwanego działając na podstawie tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty z dnia 13 października 1998 roku.
W dniu 3 listopada 2005 roku Komornik Sądowy zawiadomił powódkę o prowadzonej egzekucji na podstawie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2000 roku. Przeciwko powódce wciąż toczy się postępowanie egzekucyjne z nieruchomości wytoczone w dniu 8 grudnia 2000 roku z wniosku pozwanego towarzystwa. Przy tak zakreślonej podstawie faktycznej, Sąd Okręgowy uznał powództwo za niezasadne. Sąd I instancji wskazał, że podstawę żądania pozwu stanowi art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c. Jednocześnie Sąd Okręgowy podniósł, że postępowania egzekucyjne dochodzące należności zasądzonych wskazanymi przez powódkę orzeczeniami są nadal prowadzone a zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że 10 letni okres przedawnienia wskazany w art. 125 § 1 k.c. upłynął.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku odniósł się również do wniosku powódki o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu i wskazał, że na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 roku Sąd zamierzał rozpoznać przedmiotowy wniosek po ewentualnym odebraniu od J. W. dodatkowych wyjaśnień, natomiast w sytuacji gdy powódka nie stawiła się na wskazany termin rozprawy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 roku Sąd Okręgowy w Łodzi nadał klauzulę wykonalności wyrokowi z dnia 17 sierpnia 2011 roku w zakresie orzeczenia o kosztach procesu.
W dniu 6 czerwca 2012 roku powódka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Nadto, wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowań zażaleniowych w sprawie II C 788/10 oraz o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu podniosła, że kwestionuje zasadność samego wyroku, a dodatkowo wskazała, że nie otrzymała odpisu wyroku z dnia 17 sierpnia 2011 roku. Jednocześnie w dniu 6 czerwca 2012 roku powódka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od powyższego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Łodzi ustanowił dla powódki adwokata z urzędu oraz przywrócił termin do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2011 roku. Powódka apelacją zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2011 roku w całości i zarzuciła w pierwszej kolejności nieważność postępowania poprzez pozbawienie jej prawa do obrony w wyniku nie rozpoznania przez Sąd wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. W dalszej kolejności powódka zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu: - naruszenie art. 158 § 2 k.p.c. poprzez brak jakichkolwiek rozstrzygnięć merytorycznych sprawy lub powołania się na jakiekolwiek dokumenty w protokole z dnia 3 sierpnia 2011 roku; - naruszenie art. 162 k.p.c. poprzez nierozpoznanie zarzutu przedawnienia z urzędu; - naruszenie art. 212 k.p.c. poprzez brak pouczenia strony występującej bez adwokata o przysługujących jej uprawnieniach; - naruszenie art. 327 k.p.c. poprzez niedoręczenie odpisu sentencji wyroku co pozbawiło powódkę możliwości złożenia apelacji w terminie; - naruszenie art. 32, 38 i 45 Konstytucji poprzez pozbawienie prawa do równego traktowania stron, jak również poprzez pozbawienie prawa do dochodzenia roszczeń.
W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, ewentualnie o merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd Apelacyjny.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Podniesiony w apelacji zarzut pozbawienia powódki możliwości obrony jej praw jest całkowicie uzasadniony, co w efekcie czyni przedwczesnym badanie pozostałych zarzutów naruszenia prawa procesowego sformułowanych w apelacji. Stosownie do treści art. 379 pkt. 5 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi jeśli strona została pozbawiona możności obrony swych praw. Skarżąca zarzucając nieważność postępowania powołuje się przede wszystkim na nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy złożonego przez powódkę wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że nierozpoznanie wniosku o przyznanie fachowego pełnomocnika z urzędu może w określonych stanach faktycznych prowadzić do nieważności postępowania (por. m.in. uzasadnienie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2007 r. IV CSK 18/2007, orzeczenie z dnia 16 lutego 1961 r. 4 Cr 251/60 niepubl.). Również zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, z prawa do rzetelnego procesu wynika, iż wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu winien być rozpoznany bez zbędnej zwłoki, a także bez podejmowania dalszych definitywnych w skutkach dla stron czynności procesowych, a w szczególności przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie (por. m.in. wyrok z dnia 3 lipca 2012 r.
Sprawa 28095/08 S. przeciwko Polsce; wyrok z dnia 22 marca 2007 r. Sprawa 8932/05 S. przeciwko Polsce; wyrok z dnia 22 marca 2007 r. Sprawa 59519/00 S. przeciwko Polsce). Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że powódka w dniu 27 lipca 2011 roku złożyła wniosek o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 3 sierpnia 2011 roku i o ustanowienie adwokata z urzędu. Sąd I instancji na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 roku oddalił wniosek powódki o odroczenie rozprawy. Przewodniczący zamknął rozprawę, natomiast publikacja orzeczenia została odroczona do dnia 17 sierpnia 2011 roku.
W aktach sprawy brak jest natomiast jakiejkolwiek decyzji Sądu Okręgowego w zakresie wniosku powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W istocie, Sąd Okręgowy w pisemnych motywach orzeczenia dość lakonicznie odniósł się do złożonego przez powódkę wniosku, wskazując, iż Sąd zamierzał rozpoznać go na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 roku po uprzednim odebraniu od powódki dodatkowych wyjaśnień, jednakże powyższe nie usprawiedliwia braku wydania formalnego orzeczenia w tym zakresie, co w efekcie pozbawiło powódkę możliwości jego ewentualnego kwestionowania.
W tym stanie rzeczy uznać należy, iż uchybienia proceduralne Sądu I instancji niewątpliwie wpłynęły na możność działania przez skarżącą w postępowaniu cywilnym, a w konsekwencji została ona pozbawiona możliwości obrony swoich praw. W konsekwencji powoduje to nieważność postępowania z przyczyn określonych w art. 379 pkt. 5 k.p.c. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania apelacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 2 k.p.c. W związku z faktem, iż postępowanie przed Sądem Okręgowym w Łodzi zostało zniesione od dnia rozprawy 3 sierpnia 2011 roku, tym samym brak było podstaw do nadania klauzuli wykonalności wyrokowi z dnia 17 sierpnia 2011 roku.
W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone zażaleniem postanowienie z dnia 22 marca 2012 roku w ten sposób, że oddalił wniosek strony pozwanej o nadanie klauzuli wykonalności, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.