Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of justified doubt regarding defendant's sanity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The lower courts convicted the defendant of theft and attempted robbery, eventually granting a suspended sentence after the appeal. The defense argued that a court-appointed defender was required because there was a justified doubt about the defendant's mental capacity, but the court found no evidence of such doubt given the defendant's active participation and lack of health-related claims during proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.: A cassation appeal based on the absence of a court-appointed defender is obviously unfounded if there are no justified doubts regarding the accused's sanity, as demonstrated by their active participation and lack of health-related arguments throughout the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 262/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej dniu 9 października 2012 r., sprawy A. P. skazanego z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i in. k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 15 lutego 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 26 września 2011 r., p o s t a n o w i: ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w B., wyrokiem z dnia 26 września 2011 r., skazał A. P. za przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając jedną stawkę na kwotę 30 zł, nadto na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody. W apelacji od tego wyroku oskarżony i jego obrońca podnieśli zarzuty obrazy przepisów postępowania – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., art. 6 k.p.k. w zw. z 2 art. 175 § 1 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył oskarżonemu A. P. karę pozbawienia wolności do lat 2 i na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie kary warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, zaś w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił „uchybienie stanowiące bezwzględną przesłankę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., polegającą na obrazie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. przez nie posiadanie obrońcy z urzędu, podczas gdy zachodziła uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności”, i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do A.
P. w całości i przekazanie sprawy właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Przesłuchiwany w dniu 19 listopada 2002 r. w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego, w obecności obrońcy z wyboru, A. P., zapytany o stan zdrowia, wyjaśnił, że „dobry, leczył się kilkanaście lat temu w wojsku, potem nie „kontynuował leczenia, obecnie nie ma żadnych problemów ze zdrowiem psychicznym” (k. 1751, podobnie w toku przesłuchania w dniu 12 czerwca 2003 r. – k. 2025). Przez cały okres toczącego się na przestrzeni od 2004 r.do 2012 r. postępowania w sprawie oskarżony, jak również działający w sprawie obrońca, nie podnosili żadnych argumentów dotyczących stanu zdrowia psychicznego oskarżonego. Analiza protokołów rozpraw wskazuje na aktywny udział oskarżonego w postępowaniu sądowym. W świetle tych okoliczności nie sposób uznać, by zachodziły uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, w rozumieniu art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. W tym stanie rzeczy kasację jako oczywiście bezzasadną należało oddalić.