Supreme Court dismisses appeal on costs; appellant withdrew suit after satisfaction, but appeal costs remain on appellant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially dismissed the appellant's appeal, overturning the appellate court's decision on procedural costs while rejecting the appeal regarding first-instance costs. The appellant argued that the plaintiff should bear all costs because the plaintiff withdrew the lawsuit after being satisfied with the property transfer. The court held that while the plaintiff is generally considered the losing party for withdrawing a suit, the appellate court's discretion to exempt them from costs was not sufficiently justified by the specific circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39815 k.p.c.: A party withdrawing a suit is generally treated as the losing party, and exemptions from costs under special provisions require specific justification based on the circumstances of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 98/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Z. B. przeciwko W. L. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2012 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 marca 2012 r., 1) uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, 2) w pozostałej części odrzuca zażalenie, 3) rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawia Sądowi II instancji. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 lutego 2011 r.
Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego W. L. na rzecz powoda Z. B. kwotę 87 593,38 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4 380 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od zasądzonego świadczenia, oddalił powództwo w pozostałej części, a także zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz nakazał ściągnięcie od pozwanego kwoty 505,11 zł tytułem zwrotu wydatków. Apelacje od powyższego wyroku wywiedli zarówno powód jak i pozwany.
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. odrzucił apelację powoda, w konsekwencji zatem jedynie pozwany skutecznie wniósł środek zaskarżania od wyroku. W toku postępowania apelacyjnego powód cofnął pozew, wobec czego Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r. uchylił zaskarżony wyrok oraz postępowanie umorzył, nie obciążając powoda obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów procesu. Przyczyną cofnięcia powództwa było zaspokojenie się przez powoda z przewłaszczonej nieruchomości. O kosztach procesu Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. w związku z art. 203 § 2 k.p.c., uznając, że z uwagi na szczególne okoliczności sprawy uzasadnione jest odstąpienie - na rzecz zasady słuszności - od zasady odpowiedzialności za wynik procesu.
Powyższe w szczególności uzasadniał zdaniem Sądu fakt, że cofnięcie pozwu nastąpiło na skutek złożenia przez powoda oświadczenia o charakterze materialnoprawnym, skutkującego zaspokojeniem roszczenia wynikającego z umowy pożyczki. W zażaleniu pozwany, zaskarżając postanowienie w części dotyczącej orzeczenia o kosztach procesu, wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu w łącznej kwocie 13 980 zł, w tym 9 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w obu instancjach. Pozwany podniósł, że co do zasady powód, który cofa pozew, zobowiązany jest na wniosek pozwanego zwrócić należne mu koszty procesu.
Jedynie w wyjątkowych określonych przez judykaturę sytuacjach, w szczególności, jeśli powód zostaje 3 zaspokojony w trakcie toczącego się postępowania, a wniesienie pozwu było niezbędne dla celowego dochodzenia praw i celowej obrony, przyjmuje się, iż powód, który skutecznie cofnął środek zaskarżenia nie ma obowiązku zwrotu kosztów na zasadzie art. 100 k.p.c. W ocenie skarżącego, taka wyjątkowa sytuacja nie miała miejsca, albowiem powód został zaspokojony już w dniu 24 czerwca 2004r., a toczące się postępowanie nie było ani celowe ani niezbędne do obrony jego praw.
Celem powoda było bowiem wykreślenie hipoteki wpisanej na przewłaszczonej nieruchomości w części dotyczącej zobowiązania do zwrotnego przeniesienia własności tej nieruchomości na pozwanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powód skutecznie cofnął pozew w instancji apelacyjnej, co doprowadziło do uchylenia wyroku i umorzenia całego postępowania w sprawie. Jak trafnie zarzucił skarżący, co do zasady stronę cofającą pozew, niezależnie od etapu na którym to następuje, określa się w art. 98 k.p.c. się jako przegrywającą sprawę. Dopuszczalne jest co prawda zastosowanie, jak to uczynił Sąd Apelacyjny, przepisu art. 102 k.p.c., zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może nie obciążyć kosztami strony przegrywającej, jednak regulacja ta ma charakter wyjątkowy.
Zastosowanie tego przepisu pozostawione jest dyskrecjonalnej władzy sądu orzekającego, jednak winno być w okolicznościach sprawy uzasadnione. Nie zostało natomiast wyjaśnione, czy zaspokojenie się powoda z nieruchomości nastąpiło przed wszczęciem procesu i czy wniesienie pozwu w sytuacji, w której powód dysponował przedmiotem zabezpieczenia było w ogóle celowe. Biorąc to pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie na postanowienie o kosztach procesu do Sądu Najwyższego dotyczyć może jedynie kosztów postępowania drugoinstancyjnego.
Z tej przyczyny odrzucone zostało zażalenie w części, w jakiej dotyczy kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji.