Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II KK 222/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to lack of jurisdictional defect in lower court rulings.

Case Number II KK 222/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the alleged jurisdictional defect did not affect the final judgments. The defense argued that a judge lacked authority to hear the case, but the court found this judge never participated in the lower court proceedings. Consequently, the court determined the defect could not have occurred during the actual trial and the appeal was invalid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k.: An appeal based on a jurisdictional defect is groundless if the alleged judge did not participate in the proceedings leading to the contested judgment.

Keywords

AI generated
criminal appeal jurisdictional defect obviously groundless participation in proceedings Supreme Court criminal procedure code dismissed appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
Skarżący oparł swą skargę na zarzucie zaistnienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.
Art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k.
z art. 40§1 pkt 5 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 września 2012 r., sprawy A.
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 439§1 pkt 1 k.p.k
Skarżący oparł swą skargę na zarzucie zaistnienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.
art. 40§1 pkt 5 k.p.k
z art. 40§1 pkt 5 k.p.k.
art. 40 k.p.k
Autor kasacji nie dostrzegł już jednak, że wskazany przez niego przepis co prawda odsyła do katalogu osób będących wyłączonymi od orzekania na podstawie art. 40 k.p.k., ale jednocześnie wiąże udział w procesie takiej osoby z wydaniem zaskarżonego orzeczenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 222/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 września 2012 r., sprawy A. K. skazanego z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 marca 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 9 grudnia 2011 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. G. Kancelaria Adwokacka kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł. w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia za czynności wykonane w postępowaniu kasacyjnym jako obrońca z urzędu, 3. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący oparł swą skargę na zarzucie zaistnienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40§1 pkt 5 k.p.k. Autor kasacji nie dostrzegł już jednak, że wskazany przez niego przepis co prawda odsyła do katalogu osób będących wyłączonymi od orzekania na podstawie art. 40 k.p.k., ale jednocześnie wiąże udział w procesie takiej osoby z wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Tymczasem wskazywany przez obronę sędzia nie brał udziału w wydaniu jakiegokolwiek orzeczenia w sądach, które sprawę rozpoznały – a więc w Sądzie Okręgowym i Apelacyjnym.

Tym samym na etapie postępowania sądowego prowadzonego przez te Sądy nie mogło dojść do uchybienia wskazanego w kasacji. Wadą wskazaną w kasacji dotknięte jest jedynie orzeczenie Sądu Rejonowego o przekazaniu sprawy według właściwości. Z jednej jednak strony nie to orzeczenie podlegało obecnie zaskarżeniu, a z drugiej, stwierdzić trzeba, że nawet usunięcie go z obrotu prawnego nie mogłoby wywrzeć jakiegokolwiek skutku na przeprowadzone postępowania sądowe, skoro sprawa ostatecznie została rozpoznana przez sądy, których właściwość wynika z ustawy.

Zarzut podniesiony w kasacji ocenić zatem należy jako co najmniej oczywiście bezzasadny. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.