Legislator Case Law & Legislation
V KZ 57/12 AI generated

Criminal appeal dismissed because mandatory legal counsel review found no grounds for appeal.

Case Number V KZ 57/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the district court's order refusing to accept the cassation appeal. The designated legal counsel conducted a thorough review and determined there were no grounds for the appeal, while the defendant failed to submit a personal appeal within the required timeframe. Consequently, the court upheld the lower court's decision based on the mandatory nature of legal counsel's review under the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 526 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.: The mandatory requirement for legal counsel to draft and sign a cassation appeal means that a personal appeal by the convicted person without prior counsel review is inadmissible if the counsel finds no grounds for the appeal.

Keywords

AI generated
mandatory legal counsel review cassation appeal inadmissibility Code of Criminal Procedure personal appeal requirement legal counsel opinion

Cited Legislation

AI generated
Art. 526 § 2 k.p.k.
Przepis art. 526 § 2 k.p.k. w sposób wyraźny ustanawia tzw.
Art. 84 § 3 k.p.k.
Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat wyznaczony postępowaniu kasacyjnym powinien sporządzić i podpisać kasację albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do jej wniesienia.
art. 84 § 3 k.p.k
Zarządzenie uzasadniono tym, że wyznaczona z urzędu adwokat po zbadaniu sprawy nie znalazła podstaw do wniesienia kasacji, co zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
Przepis art. 526 § 2 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KZ 57/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie W. L. w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym z dnia 27 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2012 r., Przewodniczący IV Wydziału Karnego- Odwoławczego w Sądzie Okręgowym odmówił przyjęcia kasacji W. L. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 grudnia 2011 r. Zarządzenie uzasadniono tym, że wyznaczona z urzędu adwokat po zbadaniu sprawy nie znalazła podstaw do wniesienia kasacji, co zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k. oświadczyła sądowi na piśmie, zaś skazany poinformowany o tym stanie rzeczy i wezwany do uzupełnienia wymogu przymusu adwokackiego we własnym zakresie, braku formalnego nie usunął. Skazany wniósł zażalenie (żądanie), w którym domaga się przyjęcia jego osobiście sporządzonej kasacji lub unieważnienie wydanego w jego sprawie wyroku w trybie nadzoru jako rażąco naruszającego prawo i z mocy samego prawa nieważnego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 526 § 2 k.p.k. w sposób wyraźny ustanawia tzw. przymus adwokacko-radcowski, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania kasacji przez podmiot fachowy (prokuratora, adwokata lub radcę prawnego). Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat wyznaczony postępowaniu kasacyjnym powinien sporządzić i podpisać kasację albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do jej wniesienia. Skutkiem wniesienia przez skazanego osobistej kasacji, w sprawie wyznaczona została adwokat-obrońca z urzędu, która nie znalazła podstaw do wniesienia kasacji i poinformowała o tym sąd w piśmie z dnia 9 maja 2012 r..

Zauważyć należy, że treść tego pisma wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę dogłębnej i rzetelnej analizy sprawy. Wobec takiego stanowiska wyznaczonego obrońcy z urzędu skazany został wezwany do uzupełnienia braku formalnego kasacji (k. 31), co nie nastąpiło mimo upływu terminu. W tym stanie rzeczy zasadnym stało się wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.