Supreme Court allows defense lawyer's service request to count for defendant, dismissing request to restore deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland modified the lower court's decision to dismiss the defendant's request to restore the deadline for serving the judgment. The defense lawyer had requested service of the reasoned judgment for both themselves and the defendant, but the lower court only served it to the lawyer, claiming the defendant's deadline had expired. The Supreme Court ruled that the lawyer's request, made in the defendant's name, legally triggered the service obligation for the defendant, thereby invalidating the lower court's finding that the deadline was missed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.; Art. 157 § 1 k.k.; Art. 207 § 2 k.k.; The defense lawyer's request to serve the reasoned judgment in the defendant's name constitutes a valid act that obligates the court to serve the document to the defendant, thereby preserving the right to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KZ 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie D. S. w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego z dnia 19 kwietnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem w trybie art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. p o s t a n o w i ł : zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wniosek skazanego D. S. o przywrócenie terminu pozostawić bez rozpoznania .
UZASADNIENIE
Sąd uznał D. S. winnym zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów z art. 207 § 2 k.k. i art. 157 § 1 k.k. oraz art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za te czyny, po połączeniu kar jednostkowych wymierzył mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zostało zmienione wyrokiem Sądu Okręgowego z 19 kwietnia 2012 r., w ten sposób, że karę łączną podwyższono do 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wnioskiem z 26 kwietnia 2012 r. obrońca zażądał doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, a także doręczenia wyroku i jego uzasadnienia D.
S. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono obrońcy skazanego, natomiast nie doręczono go skazanemu. Ten ostatni złożył następnie wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji, który postanowieniem z 18 lipca 2012 r., rozpoznano odmownie – 2 uzasadniono to tym, że upływ terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem i tak zamyka drogę do skutecznego wniesienia kasacji. Skazany wniósł pismem z 26 lipca 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, którego to wniosku postanowieniem z 30 lipca 2012 r. nie uwzględniono, uzasadniając tym, że wobec poprawnego pouczenia skazanego o warunkach dopuszczalności kasacji i braku niezależnych od niego przyczyn niedochowania terminu, brak podstaw do przywrócenia.
Na to postanowienie skazany wniósł zażalenie, które przyjęto i przekazano Sądowi Najwyższemu do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy jest treść wniosku obrońcy z 26 kwietnia 2012 r. o doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem; przedstawia się ona następująco: „Zwracam się z wnioskiem o doręczenie mi odpisu wyroku z dnia 19.04.2011 r., wraz z uzasadnieniem. Nadto, wnoszę o doręczenie w/w wyroku oraz jego uzasadnienia skazanemu D.
S. z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia kasacji.” Tak zredagowana treść wniosku nie pozostawia wątpliwości, że jasno zwerbalizowaną intencją obrońcy było złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem nie tylko w imieniu własnym, tj. obrońcy, ale też w imieniu skazanego, ze skutkiem dla tego ostatniego. Dla Sądu Najwyższego niezrozumiałe jest, dlaczego wniosek w brzmieniu przytoczonym powyżej, skutkował doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem wyłącznie obrońcy. Można się jedynie domyślać, że jest to wynikiem zapatrywania, jakie Sąd Okręgowy wyraził w uzasadnieniu postanowienia z 16 lipca 2012 r., w myśl którego złożenie przez obrońcę wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem nie zwalnia z tej konieczności skazanego.
Pogląd ten w ocenie Sądu Najwyższego jest błędny. Istotą roli procesowej obrońcy, jako reprezentanta oskarżonego czy skazanego w procesie karnym, jest dokonywanie w tymże procesie karnym czynności w imieniu reprezentowanego i z procesowym skutkiem dla tegoż. Trudno wskazać powody, dla którego rzecz miałaby się inaczej z czynnością procesową, o której mowa w art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k. – z całą pewnością także i wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem może złożyć obrońca w imieniu skazanego i ze skutkami dla tegoż.
W niniejszej sprawie 3 nie ma wątpliwości, że taka właśnie była treść wniosku obrońcy z 26 kwietnia 2012 r., a zatem wniosek ten skutkował koniecznością doręczenia wyroku z uzasadnieniem zarówno obrońcy, jak i skazanemu. Sąd Okręgowy winien zatem omawiany wniosek obrońcy wykonać w stosunku do skazanego, co dopiero otworzy temu ostatniemu termin 30-dniowy do wniesienia kasacji. Taka ocena stanu prawnego zmusza do przyjęcia, że postępowanie w sprawie przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu z uzasadnieniem jest bezprzedmiotowe – wniosek ten przecież został skutecznie złożony.
Z tego względu Sąd Najwyższy postanowił zaskarżone postanowienie zmienić w ten sposób, że wniosek pozostawić bez rozpoznania. Na marginesie warto zauważyć, że takie postawienie kwestii skuteczności wniosku obrońcy z 26 kwietnia 2012 r. rzuca też nowe światło na postanowienie Sądu Okręgowego z 18 lipca 2012 r. o odmowie wyznaczenia skazanemu obrońcy do postępowania kasacyjnego – wszak odmowa ta oparta była na błędnym założeniu, że skuteczne wniesienie kasacji jest już niemożliwe. Należy zatem przyjąć, że przy doręczeniu skazanemu odpisu wyroku z uzasadnieniem należy pouczyć go o możliwości ponownego złożenia wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.