Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KZ 51/12 AI generated

Polish Supreme Court dismisses appeal for direct review due to mandatory lawyer representation requirement for retrial requests.

Case Number IV KZ 51/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's refusal to accept a personal retrial request. The appellant argued for direct Supreme Court review based on alleged state manipulation, but the Court found no grounds for such intervention. The decision rests on the mandatory requirement for legal representation under Polish criminal procedure law, which was not met in this instance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 1, 2 k.p.k.; Art. 530 § 2, 3 k.p.k.; Art. 441 § 5 k.p.k.: A criminal defendant's personal request for retrial is inadmissible without mandatory legal representation, and the Supreme Court cannot exercise direct review jurisdiction absent specific statutory prerequisites.

Keywords

AI generated
mandatory lawyer representation retrial request admissibility Supreme Court direct review criminal procedure law legal representation requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 545 § 1 k.p.k.
o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 7 października 2009 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 2 k.p.k.
To ustawodawca w art. 545 § 2 k.p.k. ustanowił tzw.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. W swym zażaleniu skarżący w istocie nie kwestionował zasadności zaskarżonego zarządzenia, ale domagał przejęcia przez Sąd Najwyższy sprawy do własnego rozpoznania na podstawie art.
Art. 530 § 3 k.p.k.
z art. 530 § 3 k.p.k. postanowil: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Art. 441 § 5 k.p.k.
Instytucja dotycząca rozpoznawania zagadnień prawnych przewidziana w art. 441 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 7 października 2009 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 3 k.p.k
art. 545 § 2 k.p.k
To ustawodawca w art. 545 § 2 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 441 § 5 k.p.k
Instytucja dotycząca rozpoznawania zagadnień prawnych przewidziana w art. 441 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 51/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu - bez udziału stron - w dniu 11 września 2012 r., po rozpoznaniu w sprawie J. W. o wznowienie postępowania, zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2012 r. o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 7 października 2009 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowil: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie J. W. nie mogło zostać uwzględnione. To ustawodawca w art. 545 § 2 k.p.k. ustanowił tzw. przymus adwokacki i jest to formalny warunek dopuszczalności rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Jeżeli nie zostanie on spełniony, nie jest możliwe rozpoznanie osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, a zatem zaskarżone zarządzenie wydane zostało zgodnie z obowiązującą procedurą – art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. W swym zażaleniu skarżący w istocie nie kwestionował zasadności zaskarżonego zarządzenia, ale domagał przejęcia przez Sąd Najwyższy sprawy do własnego rozpoznania na podstawie art. 441 § 5 k.p.k., twierdząc, że jego skazanie było wynikiem manipulacji i przestępczego działania przedstawicieli organów państwowych na jego szkodę.

Tego typu argumentacja oczywiście nie może być przedmiotem oceny na takim etapie postępowania, na jaki znajduje się obecnie. Kognicja Sądu Najwyższego w tej sprawie ograniczyć się może wyłącznie do 2 badania, czy zaskarżone zarządzenie znajduje należyte podstawy prawne i faktyczne. Odpowiedź na to pytanie jest pozytywna, jako że w pełni rzetelnie przebieg postępowania o wznowienie przedstawiono już w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. Instytucja dotycząca rozpoznawania zagadnień prawnych przewidziana w art. 441 k.p.k. została w nim precyzyjnie określona i tylko spełnienie tych przesłanek umożliwia jej stosowanie.

W tej sprawie oczywiście one nie wystąpiły. Konsekwencją takiego stanu sprawy musiało być nieuwzględnienie zażalenia J. W. i utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.