Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KZ 49/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as inadmissible due to suspended sentence under Art. 523 § 2 k.p.k.

Case Number IV KZ 49/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the rejection of the cassation. The defendant was convicted of a crime punishable by a suspended prison sentence, while the defense argued for a different legal ground. The court ruled that appeals based on 'other serious legal errors' are strictly limited to cases involving immediate execution of the sentence, making this appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: An appeal based on other serious legal errors in favor of the accused may be filed only when the accused is sentenced to a deprivation of liberty to be executed immediately, and is not admissible for sentences with a suspended execution.

Keywords

AI generated
cassation appeal suspended sentence inadmissible appeal criminal procedure code legal error ground

Cited Legislation

AI generated
Art. 523 § 2 k.p.k.
Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k.
Art. 439 § 1 k.p.k.
S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną.
art. 230 § 1 k.k
skazanego z art. 230 § 1 k.k.
art. 91 § 1 k.k
art. 523 § 2 k.p.k
Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 49/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie R. S. skazanego z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 września 2012 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 3 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji, postanowil : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. Jakkolwiek uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia udziela jasnej i przekonywającej odpowiedzi na pytanie, dlaczego kasację obrońcy uznano za niedopuszczalną, celowe wydało się – ze względu na treść środka odwoławczego – przypomnienie jeszcze raz, że w świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną. Nie służy tym samym przy skazaniu na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Skoro w konkretnej sprawie R. S skazany został prawomocnie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., w pełni zasadnie potraktowano jako niedopuszczalną. 2 Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.