Legislator Case Law & Legislation
III KZ 54/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against refusal to serve judgment due to late filing and defendant's inactivity.

Case Number III KZ 54/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing the defendant's request to receive the written judgment and reasoning. The defendant had appealed a conviction but failed to attend the hearing and only requested the written reasoning after being notified to pay fines. The court ruled that the defendant's inactivity and lack of interest in the appeal proceedings justified the refusal, noting that prisoners have different rights regarding information access.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 1 k.p.k.; The court may refuse a request for a written judgment and reasoning if filed after the deadline, particularly when the defendant has been properly notified and has shown no interest in the proceedings.

Keywords

AI generated
criminal procedure service of judgment written reasoning late filing defendant inactivity appeal proceedings court order

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 1 k.p.k.
wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 437 § 1 k.p.k
wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KZ 54/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M. B. uznanego za winnego wykroczenia z art. 97 k.w. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2012 r., zażalenia obwinionego na zarządzenie Przewodniczącej Wydzialu Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2012 r., o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2012 r. wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

M. B. uznany został wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 grudnia 2011 r., za winnego wykroczenia z art. 97 k.w. i in. Obwiniony wniósł od tego wyroku apelację, po której rozpoznaniu wyrok utrzymany został w mocy przez Sąd Okręgowy– wyrok z dnia 21 lutego 2012 r. Na rozprawę apelacyjną obwiniony nie stawił się i nie był obecny w trakcie ogłaszania wyroku. Obwiniony został jednak prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy apelacyjnej (k. 78 akt). Po otrzymaniu wezwania do zapłaty grzywny i kosztów obwiniony wniósł o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku, jako złożonego po terminie. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany, podnosząc, iż nie został właściwie pouczony oraz, że nie wzięto pod uwagę jego sytuacji majątkowej i 2 życiowej, a sama sprawa, w toku której został uznany za winnego opierała się na nieprawdziwych zeznaniach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Obwiniony znał termin rozprawy apelacyjnej i wiedział, że rozpoznawana będzie wniesiona przez niego apelacja. Nie wykazał jednak żadnego zainteresowania losami swojej sprawy do czasu, gdy wezwano go do uiszczenia grzywny i innych należności.

W tej sytuacji pierwotnym powodem zaskarżonego zarządzenia jest pasywność obwinionego, który bez trudu, choćby telefonicznie lub za pośrednictwem poczty mógł ustalić jaki wyrok został wydany oraz jakie uprawnienia i w jakim terminie mu przysługują. Fakt, że obwiniony nie podjął żadnych działań we własnej sprawie nie może obecnie powodować wzruszenia zaskarżonego zarządzenia. Obwiniony nie może także oczekiwać, aby przy braku zainteresowania losami złożonej apelacji był z urzędu informowany o treści zapadłego orzeczenia i przysługujących mu uprawnieniach.

Takie prawa przysługują osobom pozbawionym wolności, które jednak znajdują się w zupełnie innej niż obwiniony sytuacji i dysponują ograniczonymi możliwościami. Zaskarżone zarządzenie jest zatem w pełni zasadne i jako takie zostało utrzymane w mocy.