Supreme Court dismisses appeal on costs, ruling minimum lawyer fees apply when appeal is rejected.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding litigation costs, ordering the plaintiff to pay 300 PLN to the defendant. The plaintiff argued that their exemption from court fees should reduce the lawyer's fee, but the court held this exemption applies only to state fees, not opposing party costs. Consequently, the court applied the minimum statutory fee for the rejected appeal, rejecting the claim for a higher amount based on the lawyer's workload.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 § 3 k.p.c.; Art. 109 § 2 k.p.c.; When an appeal is dismissed, the opposing party's lawyer fees are calculated at the minimum statutory rate, and a party's exemption from court fees does not reduce the costs they must pay to the opponent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 58/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa E. R. przeciwko E. R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2012 r., na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 stycznia 2012 r., w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego (pkt 2), 1) oddala zażalenie, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r., Sąd Apelacyjny w pkt 1 oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 grudnia 2011 r., umarzające postępowanie w niniejszej sprawie oraz w pkt 2. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów Sąd Apelacyjny przyjął art. 98 § 1 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie... (Dz. U. Nr 139, poz. 1348 ze zm.). Powód wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Zarzucił w nim naruszenie art. 96 § 1 pkt 10 w zw. z art. 100 u.k.s.c., polegające na nieuwzględnieniu okoliczności, że został zwolniony w całości od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz naruszenie art. 109 § 2 k.p.c. polegające na ustaleniu zwrotu kosztów w wysokości rażąco wygórowanej, biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika pozwanego.
W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 98 § 3 k.p.c., który ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym przed sądem drugiej instancji (art. 391 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.), do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie adwokata, nie wyższe niż obliczone w odrębnych przepisach wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W niniejszej sprawie, zakończonej oddaleniem zażalenia na postanowienie umarzające postępowanie, powód domagał się zasądzenia kwoty 400.000 zł.
Biorąc pod uwagę § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 tego 3 rozporządzenia, koszty postępowania zażaleniowego związane z wynagrodzeniem adwokata reprezentującego pozwanego Sąd Apelacyjny ustalił według stawki minimalnej i wyniosły one 3.600 zł. Tak jak podniesiono w zażaleniu, przy ustalaniu wysokości kosztów związanych z wynagrodzeniem adwokata art. 109 § 2 k.p.c. nakazuje uwzględniać niezbędny jego nakład pracy oraz podjęte w sprawie czynności, jak również charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, podobnie jak § 2 ust. 2 tego rozporządzenia.
W zażaleniu pominięto jednak treść regulacji § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którą podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowi stawka minimalna określona według przepisów rozporządzenia, a górnym limitem takiej opłaty jest sześciokrotność stawki minimalnej lub wartość przedmiotu sporu. W świetle tej regulacji brak było podstaw do ustalenia wysokości kosztów postępowania zażaleniowego związanych z wynagrodzeniem adwokata reprezentującego pozwanego poniżej wysokości wynikającej ze stawki minimalnej (por. postanowienie SN z dnia 3 listopada 2010 r., V CZ 77/10, niepubl.).
Powód natomiast, wnosząc zażalenie, powinien był liczyć się z obowiązkiem zwrotu stronie przeciwnej kosztów postępowania zażaleniowego. Nie zmienia tego okoliczność, że zwolniony on został od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych powstałych w sprawie, co zgodnie z art. 2 ust. 1 u.k.s.c. dotyczy jedynie opłat sądowych i wydatków, a nie kosztów procesu poniesionych przez stronę przeciwną. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego orzekając w oparciu o art. 98 § 3 w zw. art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia. jw