Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove actual damage caused by the final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for legal inconsistency against a final judgment denying a lease relationship claim. The plaintiff failed to specify the type, size, and causal link of the actual damage caused by the lower court's decision. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the mandatory structural elements required by law to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to concretely demonstrate the actual damage caused by the final judgment, as such proof is a mandatory structural element.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 26/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2010 r., w sprawie z powództwa K. C. przeciwko Gminie G. o ustalenie istnienia stosunku najmu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Powód K. C. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2010 r., którym została oddalona jego apelacja od oddalającego powództwo o ustalenie stosunku najmu wyroku Sądu Rejonowego z dnia 17 września 2009 r.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać określono ściśle w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla każdego pisma procesowego oraz po drugie, posiadać tzw. elementy konstrukcyjne, które pozwalają określone pismo zakwalifikować jako ów nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych, w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine. Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Do omawianej kategorii wymagań należy więc uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem 3 orzeczenia niezgodnego z prawem.
Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane). Ze wskazanego względu, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak sentencji.