Supreme Court dismisses appeal against ruling on litigation costs as it is not a final judgment subject to this remedy.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicants' appeal challenging a final ruling on litigation costs issued by the District Court. The applicants argued the decision was unlawful, but the Court determined that the specific remedy of 'declaration of unconstitutionality' applies only to final judgments, not to procedural rulings like cost determinations. Consequently, the Court held that the appeal was procedurally inadmissible because the targeted decision did not fall within the statutory scope of this particular legal remedy.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: The remedy of declaration of unconstitutionality applies exclusively to final judgments and specific non-procedural decisions, not to procedural rulings such as those determining litigation costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 25/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi wnioskodawców o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r., w sprawie z wniosku M. B. i H. B. przy uczestnictwie K. S. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 sierpnia 2012 r., skargę odrzuca. Uzasadnienie 2 Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy w dniu 26 stycznia 2012 r., w którym oddalono ich zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 31 października 2011 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – stosownie do treści art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze - przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W wyjątkowych sytuacjach, określonych w § 2 powołanego przepisu, skarga przysługuje od prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Powołany przepis określa zatem precyzyjnie, jakie orzeczenie wydane w postępowaniu cywilnym może zostać zaskarżone tym środkiem zaskarżenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje bowiem od każdego orzeczenia, jakie zostało wydane przez sąd a jedynie od tych, które w przepisach wyraźnie zostały określone.
Tym samym, ten szczególny środek przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.), w sytuacjach wyjątkowych także od wyroków sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) oraz od postanowień wydanych w postępowaniu nieprocesowym, które zostały określone w art. 5192 k.p.c. Wnioskodawcy wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy z dnia 26 stycznia 3 2012 r., oddalającego ich zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji o kosztach postępowania.
Mając na względzie treść art. 4241 § 1 k.p.c. w powołanym wyżej brzmieniu należy stwierdzić, że orzeczenie zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mieści się w hipotezie tego unormowania, a w konsekwencji wniesienie skargi w zastanej sytuacji procesowej jest niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenie nie przysługuje bowiem od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie powoda w przedmiocie kosztów postępowania należnych stronie przeciwnej.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.).