Appeal against Social Security Office's pension denial dismissed; court upheld lower court's finding of special conditions work. 15 years required.

Sygn. akt III AUa 1020/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Alicja Podczaska (spr.) Sędziowie: SSA Ewa Madera SSA Roman Skrzypek Protokolant sekr. sądowy Anna Kuźniar po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawyz wniosku B. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę pomostową na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2012 r. sygn. akt IV U 460/12 I. oddala apelację , II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. na rzecz wnioskodawcy B. P. kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym .

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ( Dz. U. nr 237, poz. 1656 ) odmówił B. P. prawa do emerytury pomostowej, ponieważ wnioskodawca nie udowodnił 15 lat pracy w warunkach szczególnych. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, podnosząc, że w warunkach szczególnych pracował od 1 sierpnia 1969 r. do 3 stycznia 1971 r. oraz od 4 stycznia 1971 r. do 31 maja 1977 r. w (...)jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, że za sporne okresy wnioskodawca nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych, a z analizy dokumentów z akt osobowych wynika, że wnioskodawca wykonywał prace na stanowisku kierowcy samochodowego. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt IV U 460/12 Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury pomostowej od dnia 13 lutego 2012 r. Sąd ustalił, że B.

P., ur. (...), w okresie od 1 sierpnia 1969 r. do 31.05.1977 r. był zatrudniony w (...) w R. jako kierowca, za powyższy okres wnioskodawca nie przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Na podstawie zeznań świadków i zachowanych dokumentów z akt osobowych Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawca w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze wykonywał czynności wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. 2 – prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Z dniem 12 lutego 2012 r. wnioskodawca rozwiązał stosunek pracy.

Przechodząc do oceny prawnej Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawca spełnia warunki nabycia prawa do emerytury pomostowej, określone w art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych od dnia złożenia uzupełniających dokumentów potwierdzających rozwiązanie stosunku pracy, tj. od 13 lutego 2012 r. W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy zarzucił naruszenie art. 4 pkt. 5 ustawy z dn. 19.12.2008 r. o emeryturach pomostowych w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, poprzez błędną wykładnię tych przepisów, polegającą na przyjęciu że podczas zatrudnienia w(...) w R. od 1 sierpnia 1969 r. do 31.05.1977 r. wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Dalej wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 233 kpc, poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych związanych z charakterem pracy wnioskodawcy w(...)w R. oraz art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych poprzez jego zastosowanie. Zdaniem apelującego zgromadzony materiał dowodowy nie dawał podstaw do uwzględnienia wnioskodawcy spornego okresu do stażu pracy w warunkach szczególnych, ponieważ zatrudniony był równocześnie na dwóch różnych stanowiskach: kierowcy samochodu ciężarowego i ładowacza.

W odpowiedzi na apelację organu rentowego, wnioskodawca domagał się jej oddalenia, podkreślając że Sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i dokonał właściwej wykładni prawa.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Apelacja organu rentowego jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie jest trafny i nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia B. P. do emerytury pomostowej, a w szczególności posiadanie przez wnioskodawcę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych prawo do tego świadczenia przysługuje pracownikowi – mężczyźnie, który urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r., osiągnął wiek wynoszący 60 lat, ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat i okres pracy w warunkach szczególnych w wymiarze, co najmniej 15 lat, a także przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych oraz nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z nim.

Przesłanki nabycia prawa do emerytury na podstawie przepisów o emeryturach pomostowych muszą być spełnione łącznie. Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne Sądu I instancji dokonane na podstawie przeprowadzonych dowodów z zeznań świadków, akt osobowych wnioskodawcy oraz jego zeznań. Przeprowadzone postępowanie dowodowe w tym zakresie wskazywało na wykonywanie przez wnioskodawcę w spornym okresie pracy na stanowisku pracy w warunkach szczególnych. Fakty przedstawione przez wnioskodawcę i świadków wystarczały dla rozstrzygnięcia sprawy, które zapadło przy właściwym i prawidłowym zastosowaniu norm prawa materialnego.

Organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 13 lat i 4 miesięcy. Po doliczeniu okresu zatrudnienia od 1 sierpnia 1969 r. do 3 stycznia 1971 r. w wymiarze 1 roku, 5 miesięcy i 3 dni oraz okresu od 4 stycznia 1971 r. do 3 maja 1977 r., pomniejszonego o dwuletni okres odbywania służby wojskowej, a więc w wymiarze 4 lata, 4 miesiące i 29 dni wnioskodawca legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych. Konkludując, Sąd pierwszej instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe w sprawie, zmierzające do ustalenia, czy, wnioskodawca spełnia wszystkie warunki do nabycia prawa do emerytury pomostowej, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r., a zebrane dowody należycie ocenił w ramach przysługującego mu w tym względzie uprawnienia swobodnej oceny dowodów, o jakim stanowi art. 233 § 1 kpc.

Z podanych przyczyn orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 385 kpc. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc, przy uwzględnieniu taryfowych stawek tego wynagrodzenia przewidzianych w § 12 ust. 1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U Nr 163 poz. 1349 ze zm.)