Legislator Case Law & Legislation
II UZ 24/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for late request of judgment reasoning, ruling it procedurally invalid and outside appeal scope.

Case Number II UZ 24/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's decision to reject a late request for the reasoning of a judgment. The applicant argued that the court failed to inform them that submitting such a request after the judgment was announced was ineffective, and claimed the request was actually a timely application to restore the deadline. The court held that the request was untimely as it arrived after the statutory one-week period, and since the appeal did not concern a request to restore the deadline, the remaining arguments were inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A request for the reasoning of a judgment submitted after the statutory deadline is inadmissible, and an appeal against its rejection cannot be used to challenge a separate request for restoring the deadline.

Keywords

AI generated
procedural deadline judgment reasoning inadmissible appeal restoration of term court notification duty

Cited Legislation

AI generated
Art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c.
(art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c.).
Art. 5 k.p.c.
art. 5 k.p.c. przez jego niezastosowanie po wniesieniu przez odwołującego pisma nadanego 5 stycznia 2012 r.
Art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c.
art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. oraz art.
Art. 168 § 1 k.p.c.
oraz art. 168 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie, podczas gdy z intencji odwołującego wynikających z pisma z 27 stycznia 2012 r.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.
art. 5 k.p.c
art. 5 k.p.c. przez jego niezastosowanie po wniesieniu przez odwołującego pisma nadanego 5 stycznia 2012 r. i niepouczenie go, że złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku jest bezskuteczne;
art. 168 § 1 k.p.c
oraz art. 168 § 1 k.p.c.
art. 328 § 1 k.p.c
nie jest obligatoryjne, gdyż „sąd może udzielić” niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych, co nie jest konieczne, gdyż sama czynność i jej skutek zostały w ustawie wyraźnie określone (art. 328 § 1 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UZ 24/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o podleganie ubezpieczeniom społecznym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 czerwca 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z 7 lutego 2012 r. odrzucił jako spóźniony wniosek odwołującego się J. S. z 27 stycznia 2012 r. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 11 stycznia 2012 r. (art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c.). Zażalenie zarzuciło naruszenie:

1) art. 5 k.p.c. przez jego niezastosowanie po wniesieniu przez odwołującego pisma nadanego 5 stycznia 2012 r. i niepouczenie go, że złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku jest bezskuteczne;

2) art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. oraz art. 168 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie, podczas gdy z intencji odwołującego wynikających z pisma z 27 stycznia 2012 r. i okoliczności sprawy bezsprzecznie wynikało, że odwołujący de 2 facto pismem tym wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z 11 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie było prawidłowe, gdyż wniosek z 27 stycznia 2012 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 11 stycznia 2012 r. był spóźniony i musiał być odrzucony zgodnie z art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. Wbrew treści zażalenia w piśmie skarżącego z 5 stycznia 2012 r. nie było wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wniósł w nim o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność i o wysłanie mu wyroku. Nawet gdyby próbować uznać, że w ten sposób wyraził też wolę otrzymania uzasadnienia wyroku, to wniosek byłby bezskuteczny przed wydaniem wyroku, jako że uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji wyroku.

Innymi słowy nawet gdyby w piśmie z 5 stycznia 2012 r. zawarty był wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to podlegałby odrzuceniu jako przedwczesny. Pouczenie sądu na podstawie art. 5 k.p.c. nie jest obligatoryjne, gdyż „sąd może udzielić” niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych, co nie jest konieczne, gdyż sama czynność i jej skutek zostały w ustawie wyraźnie określone (art. 328 § 1 k.p.c.). Jedyna kwestia, jaka mogła być rozpozna w związku z zażaleniem, to pytanie czy po wydaniu wyroku wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie.

Odpowiedź jest negatywna, gdyż wniosek został zgłoszony po terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Zaskarżone postanowienie nie dotyczy przywrócenia terminu, stąd nie są uprawnione dalsze zarzuty zażalenia, gdyż wykraczają poza przedmiot orzeczenia. W sprawie nie było wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. We wniosku z 27 stycznia 2012 r. skarżący zawracał się tylko o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Czym innym jest procedura przywrócenia terminu czynności procesowej, która przecież koliduje z zażaleniem na odrzucenie wniosku złożonego po terminie.

Zażalenie na odrzucenie spóźnionego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest odrębne od 3 wniosku o przywrócenia terminu do zgłoszenia takiego wniosku. W tej sprawie ta druga procedura nie wystąpiła. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.