Legislator Case Law & Legislation
II CZ 33/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation complaints filed after the two-month deadline.

Case Number II CZ 33/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of cassation complaints filed after the statutory two-month deadline. The appellant argued that the delay was not their fault due to a clerical error in mailing the complaints to the wrong court, but the court found no evidence of force majeure or other excusable causes. Consequently, the court ruled that the procedural defect was established and the appeal was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3985 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. in zw. z Art. 39814 k.p.c.: Complaints filed after the expiration of the two-month period are rejected unless the delay is caused by force majeure or other excusable causes, which must be proven by the party.

Keywords

AI generated
cassation complaints statutory deadline missed filing period force majeure procedural inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 148 § 2 k.p.c.
W zażaleniu pozwanych na rozstrzygnięcie o odrzuceniu skarg kasacyjnych, zawarte w pkt 2 postanowienia z dnia 8 grudnia 2011 r., skarżący zarzucili naruszenie art. 148 § 2, art.
Art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z Art. 386 § 4 k.p.c.
148 § 2, art. 397 § 2 w zw.
Art. 168 § 1 k.p.c.
z art. 168 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 3985 k.p.c.
Z ustaleń faktycznych wynika, że skargi kasacyjne złożone zostały po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego do ich wniesienia; istniały zatem podstawy do ich odrzucenia (art. 3985 k.p.c. i art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
z art. 3986 § 2 k.p.c. Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także rozpoznanie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 zaskarżonego postanowienia na podstawie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z Art. 39814 k.p.c.
W tej sytuacji zażalenie pozwanych należało oddalić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.) jako nieuzasadnione.
art. 168 § 1 k.p.c
Nie można przyjąć, że skarżący wykazali, iż skargi kasacyjne zostały wniesione po terminie bez ich winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
oraz art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
i art. 3986 § 2 k.p.c.).
art. 380 k.p.c
Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także rozpoznanie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 380 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 33/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Kredyt Banku Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie przeciwko M. I. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. w likwidacji, i in. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. Są Apelacyjny oddalił wniosek pozwanych o przywrócenie terminu do złożenia skarg kasacyjnych i odrzucił skargi tych pozwanych (pkt 1 i 2 postanowienia). Odrzucenie skarg nastąpiło z tej przyczyny, że zostały one wniesione po terminie dwóch miesięcy, a wniosek pozwanych o przywrócenie terminu do ich wniesienia, nie został uwzględniony. Skargi nadano w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, tj. w dniu 6 grudnia 2010 r., przy czym jako adresata wskazano „Sąd Okręgowy w Ł.”, a nie „Sąd Apelacyjny, w rezultacie przekazanie skarg Sądowi właściwemu nastąpiło dopiero w dniu 9 grudnia 2010 r.

W zażaleniu pozwanych na rozstrzygnięcie o odrzuceniu skarg kasacyjnych, zawarte w pkt 2 postanowienia z dnia 8 grudnia 2011 r., skarżący zarzucili naruszenie art. 148 § 2, art. 397 § 2 w zw. z art. 386 § 4 i w zw. z art. 168 § 1 k.p.c. oraz art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także rozpoznanie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 380 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z ustaleń faktycznych wynika, że skargi kasacyjne złożone zostały po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego do ich wniesienia; istniały zatem podstawy do ich odrzucenia (art. 3985 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c.). Pełnomocnik pozwanych złożył „nowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej”, czyniąc to w odpowiedzi na skierowane do niego przez Sąd pytanie o przyczyny „zaadresowania przez nadawcę koperty zawierającej skargę na Sąd Okręgowy w Ł., a nie Sąd Apelacyjny” (k. 1760 akt; zaadresowana koperta, k. 1603 akt sprawy).

Odpowiedź taką i bliższe wyjaśnienia zawarto w piśmie pełnomocnika pozwanych z dnia 10 stycznia 2011 r. (k. 1768), na które powołano się również w treści zażalenia. W ocenie Sądu Najwyższego, nie było podstaw do podważania rozstrzygnięcia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skarg 3 kasacyjnych. Nie można przyjąć, że skarżący wykazali, iż skargi kasacyjne zostały wniesione po terminie bez ich winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu zażalenia skarżący potwierdzają tylko te okoliczności, w których doszło do skierowania przesyłki pocztowej zawierającej skargi kasacyjne do Sądu Okręgowego a nie do Sądu Apelacyjnego.

Przesyłka pocztowa została nadana przez pracownika kancelarii, a wiec osobę podlegającą kierownictwu pracodawcy. Nie ma przy tym znaczenia staż pracowniczy tej osoby, jej doświadczenie, ani także podane w zażaleniu motywy skierowania przesyłki pod niewłaściwy adres. Z tego względu bez znaczenia jest także sugerowane przez skarżących „zamieszanie związane ze zmianą siedziby przez Sąd Apelacyjny”. W tej sytuacji zażalenie pozwanych należało oddalić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.) jako nieuzasadnione.