Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to request reasoned judgment within statutory time limits.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal as inadmissible because the appellant failed to request the reasoned judgment within the mandatory one-week period following the announcement of the lower court's decision. The appellant argued that this procedural error violated constitutional rights and the right to a fair trial, claiming they were deprived of their legal protections. The court ruled that since the appellant did not timely exercise their right to receive the reasoning, the deadline for filing the cassation appeal never began, rendering the subsequent filing untimely and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 387 § 3 k.p.c.; Art. 3985 k.p.c.: If a party fails to request the reasoned judgment within one week of the announcement, the time limit for filing a cassation appeal does not begin, and the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 25/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku M. G. przy uczestnictwie M. G. i in. , o stwierdzenie nabycia spadku po B. J., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2012 r., zażalenia uczestników postępowania W. D. i A. D. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 września 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 19 września 2011 r.
Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania A. D. i W. D. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 7 lipca 2011 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący składając w dniu 5 sierpnia 2011 r. wniosek o doręczenie zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia nie dochowali terminu, o którym mowa w art. 387 § 3 k.p.c. i z tego powodu skarga kasacyjna była niedopuszczalna. W zażaleniu uczestnicy postępowania zarzucili naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 w zw. z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 78 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a także naruszenia art. 3985 k.p.c. i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się bezzasadne. Jeżeli orzeczenia wraz z uzasadnieniem nie doręcza się z urzędu skarga kasacyjna przysługuje tylko wtedy, gdy przed upływem tygodnia od ogłoszenia jego sentencji, strona (uczestnik postępowania) zażądała doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 387 § 3 i art. 3985 k.p.c.). Jeżeli zatem strona (uczestnik postępowania) po ogłoszeniu orzeczenia nie wystąpi z żądaniem doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem bądź żądanie to zgłosi z przekroczeniem tygodniowego terminu – tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – wówczas termin do złożenia skargi kasacyjnej nie rozpoczyna biegu i staje się ona niedopuszczalna (por. m. in. postanowienie SN z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254, postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 33/08, nie publ.).
Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że strona (uczestnik postępowania), która nieprawidłowo korzysta z przysługującego jej prawa do zaskarżenia orzeczenia sądowego i w związku z tym spotyka się z zasadnym odrzuceniem wniesionego przez nią środka, nie może skutecznie odwoływać się do art. 45 ust. 1 Konstytucji RP lub do art. 6 ust. 1 powołanej Konwencji dla wykazania, że została pozbawiona przysługujących jej praw (zob. postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2007 r., I CZ 41/07, nie publ.). 3 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). db