Supreme Court dismisses appeal against dismissal of cassation complaint as no appeal provision exists for such rulings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a prior order dismissing their cassation complaint. The plaintiff argued for the reversal of the lower court's decision to reject their cassation request. The court ruled that the Civil Procedure Code does not provide for an appeal against an order refusing to accept a cassation complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1 k.p.c.; § 2 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is not admissible against a ruling of the court of second instance refusing to accept a cassation complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II PZ 15/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca) SSN Zbigniew Myszka w sprawie z powództwa D. Z. przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w L. o odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracownika z winy pracodawcy, zadośćuczynienie za nierówne traktowanie w zatrudnieniu, sprostowanie świadectwa pracy i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 czerwca 2012 r., zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II PK 287/11, odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanego 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r., sygn. II PK 287/11 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda D. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 10 września 2010 r., w sprawie przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w L. 2 Zażaleniem z dnia 29 marca 2011 r. pełnomocnik powoda zaskarżył to postanowienie domagając się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Regulacje Rozdziału II w Dziale V Księgi I Kodeksu postępowania cywilnego określają w sposób wyczerpujący przypadki dopuszczalności zażalenia. Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania nie przewiduje także art. 3989 k.p.c. W związku z powyższym zażalenie wymagało odrzucenia.