Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 86/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to lack of exceptional circumstances and legal error.

Case Number V CNP 86/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by J. C. against a final judgment on asset division. The appellant argued the lower court's decision violated legal rights, but failed to prove an exceptional circumstance preventing an appeal. The court ruled that without such an exception and a fundamental violation of legal principles, the appeal is inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; An appeal for invalidity against a final judgment is admissible only if the party exhausted legal remedies or if an exceptional circumstance prevented them, combined with a fundamental violation of legal principles.

Keywords

AI generated
appeal for invalidity final judgment exceptional circumstances exhaustion of remedies fundamental legal principles asset division civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
3 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
art. 4241 § 1 k.p.c
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
art. 4248 § 2 k.p.c
3 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 86/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi J. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 2008 r., w sprawie z wniosku J. V. przy uczestnictwie J. C. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r. Sąd Rejonowy orzekł w sprawie z wniosku J. C., z udziałem J. C., o podział majątku. Uczestnik J. C. wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej środków prawnych.

Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 4241 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił mu złożenie w terminie apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 2008 r.

Poza tym, analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje, że brak jest podstaw do uznania, iż pogląd prawny leżący u podstaw zaskarżonego postanowienia z dnia 30 czerwca 2008 r. narusza podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela. Tym samym należy stwierdzić, iż nie zachodzi wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. 3 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).