Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CNP 15/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of specific legal argumentation proving impossibility of prior remedies.

Case Number IV CNP 15/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial against a final judgment from the District Court. The appellant failed to provide the legally required argumentation proving that a retrial was impossible under Article 401(2) of the Code of Civil Procedure, without addressing other potential grounds for inadmissibility. Consequently, the court ruled that the appeal lacked a necessary element for admissibility under Article 4245(1) of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: An appeal for retrial is inadmissible if the appellant fails to provide a distinct legal argumentation conclusively demonstrating the impossibility of pursuing prior remedies, including other statutory grounds for inadmissibility.

Keywords

AI generated
appeal for retrial admissibility requirements impossibility of remedies Code of Civil Procedure legal argumentation standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 k.p.c.
pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Nie została spełniona mianowicie przesłanka wynikająca z art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
8-9 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wyłącznie na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec przedmiotowego wyłączenia dopuszczalności tej skargi.
Art. 403 § 2 k.p.c.
401 pkt 2 k.p.c, a w szczególności na podstawach określonych w art. 403 § 2 k.p.c. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.
art. 4245 § 1 k.p.c
pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Nie została spełniona mianowicie przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący na s.
art. 401 pkt 2 k.p.c
8-9 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wyłącznie na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec przedmiotowego wyłączenia dopuszczalności tej skargi.
art. 401 pkt 2 k.p
8-9 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wyłącznie na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec przedmiotowego wyłączenia dopuszczalności tej skargi.
art. 403 § 2 k.p.c
401 pkt 2 k.p.c, a w szczególności na podstawach określonych w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05
postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz.
postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06
postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz.
postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05
112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz.
I CNP 5/05
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal analysis requirement for vacating final judgment.
II CNP 2/06
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with specific legal argumentation requirements under Polish Civil Procedure Code.
III CNP 23/05
Supreme Court dismissed a legal challenge for failing to prove impossibility of other remedies.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 15/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 maja 2011 r., w sprawie z powództwa L. D. przeciwko A.D. o przywrócenie posiadania, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wniesiona przez A. D. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 maja 2011 r. pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Nie została spełniona mianowicie przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący na s. 3 oraz s. 8-9 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wyłącznie na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec przedmiotowego wyłączenia dopuszczalności tej skargi.

Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze wspomnianych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

Brak jest tymczasem w szczególności wywodu, czy skarga o wznowienie postępowania była niedopuszczalna również na innych podstawach, aniżeli art. 401 pkt 2 k.p.c, a w szczególności na podstawach określonych w art. 403 § 2 k.p.c. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.