Supreme Court dismisses cassation appeal on abuse of rights clause registration error, ruling no obvious legal violation exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed cassation appeals from both parties regarding a dispute over unfair contract terms in construction agreements. The appellant argued the lower court erred by failing to consider specific reasons for registering a clause as abusive, claiming an obvious legal violation occurred. The court rejected this, noting the appellate court correctly analyzed the specific contractual clauses against the registered model and found no prima facie error in their legal assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged error does not constitute an obvious violation of substantive or procedural law visible from basic legal knowledge, and the appellate court's analytical comparison of contract clauses with registered abusive models was legally sound.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III SK 46/11 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa J.W.Construction Holding Spółki Akcyjnej w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów i nałożenie kary pieniężnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 maja 2012 r., na skutek skarg kasacyjnych strony powodowej i strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2011 r., 1. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej strony powodowej i skargi kasacyjnej strony pozwanej, 2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie Decyzją z dnia 28 listopada 2008 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów między innymi: uznał za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów działania J.W. Construction Holding S.A. w Z. polegające na stosowaniu we wzorcach umów: „Ł.”, „L.”, „K.-J.”, „Osiedle C.-T.”, „L.”, „B. Osiedle”, „O. W.” 2 § 7 ust. 2 o treści: „Strony ustalają, że cena podlega zwiększeniu w oparciu o „wskaźnik” cen produkcji budowlano-montażowej GUS (wskaźnik wyliczony miesiąc do miesiąca) począwszy od dnia zawarcia umowy, licząc od kwoty jaka pozostała do zapłaty do pełnej wartości umowy.
W przypadku, gdy w analogicznym okresie wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS będzie wyższy niż wskaźnik cen produkcji budowlano-montażowej GUS wówczas cena zostanie zwaloryzowana według wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS. Cena wskazana w par. 5 ust. 1 będzie waloryzowana miesięcznie według zasad określonych w niniejszym ustępie, nie dłużej niż do terminu wskazanego w § 6 ust.
1. Kwotę waloryzacji nabywca zobowiązuje się wpłacić nie później niż przed odbiorem lokalu. Spółka poinformuje nabywcę o wysokości kwoty waloryzacji.” - „Z.”, „G. P.”, „W. A.” § 5 ust. 4(1) o treści: „Strony ustalają, iż cena podlega zwiększeniu w oparciu o „wskaźnik” cen produkcji budowlano-montażowej GUS (wskaźnik wyliczony miesiąc do miesiąca) począwszy od dnia zawarcia umowy, licząc od kwoty jaka pozostała do zapłaty do pełnej wartości umowy. W przypadku, gdy w analogicznym okresie wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS będzie wyższy niż wskaźnik cen produkcji budowlano-montażowej GUS wówczas cena zostanie zwaloryzowana według wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS. Cena wskazana w § 5 ust. 1 będzie waloryzowana miesięcznie według zasad określonych w niniejszym ustępie, nie dłużej niż do terminu wskazanego w § 6 ust. 1 z zastrzeżeniem § 6 ust.
4. Kwotę waloryzacji nabywca zobowiązuje się wpłacić w ciągu 14 dni po uzyskaniu pisemnych wezwań Spółki. Wezwania Spółki następować będą w terminach 45 dni po osiągnięciu poszczególnych zdarzeń wymienionych ust. 6 n/n §. Kwota waloryzacji za zdarzenie określone w pkt 1 i 2 ust. 6 n/n § wymagana będzie po zdarzeniu określonym w pkt 3 ust. 6 n/n §. Nabywca może zapłacić waloryzację do dnia odbioru lokalu. W takim wypadku kwota waloryzacji powiększona będzie o odsetki ustawowe pomniejszone o 3 punkty procentowe, liczone od dnia wymagalności każdej z kwot waloryzacji do dnia zapłaty.” oraz § 5 ust. 4 (2 PROGRAM) o treści:
„Strony ustalają, iż cena podlega zwiększeniu w oparciu o „wskaźnik” cen produkcji budowlano-montażowej GUS (wskaźnik wyliczony miesiąc do miesiąca) począwszy od dnia zawarcia umowy, licząc od kwoty jaka pozostała 3 do zapłaty do pełnej wartości umowy. W przypadku, gdy w analogicznym okresie wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS będzie wyższy niż wskaźnik cen produkcji budowlano- montażowej GUS wówczas cena zostanie zwaloryzowana według wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych GUS. Cena wskazana w par. 5 ust. 1 będzie waloryzowana miesięcznie według zasad określonych w niniejszym ustępie, nie dłużej niż do terminu wskazanego w § 6 ust.
1. Kwotę waloryzacji nabywca zobowiązuje się wpłacić nie później niż przed odbiorem lokalu. Spółka poinformuje nabywcę o wysokości kwoty waloryzacji.” i § 5 ust. 5 o treści: „Cena określona w niniejszym paragrafie jest ceną całkowitą za przedmiot umowy i może ulec zmianie wyłącznie w następujących wypadkach:
a) wystąpienia różnicy rzeczywistego pomiaru powierzchni zgodnie z § 3 ust. 1 w stosunku do odpowiednich wymiarów powierzchni wskazanych w § 2 ust. 1;(...) c) w przypadkach opisanych w ust. 4 powyżej.” - „Przedwstępna umowa sprzedaży Nr.” § 5 ust. 4 o treści: „Strony ustalają, iż cena podlega zwiększeniu w oparciu o „wskaźnik” cen produkcji budowlano-montażowej GUS (wskaźnik wyliczony miesiąc do miesiąca), nie więcej niż o 0, 25% miesięcznie, począwszy od dnia zawarcia umowy, licząc od kwoty jaka pozostała do zapłaty do pełnej wartości umowy. Cena wskazana w par. 5 ust. 1 będzie waloryzowana miesięcznie według zasad określonych w niniejszym ustępie, nie dłużej niż do terminu wskazanego w § 6 ust.
1. Kwotę waloryzacji nabywca zobowiązuje się wpłacić nie później niż przed odbiorem lokalu. Spółka poinformuje nabywcę o wysokości kwoty waloryzacji. Aktualnie informacje odnośnie wysokości wskaźnika GUS znajdują się na stronie internetowej - www.stat.gov.pl” i § 5 ust. 5 o treści: „Cena określona w niniejszym paragrafie jest ceną całkowitą za przedmiot umowy i może ulec zmianie wyłącznie w następujących wypadkach:
a) wystąpienia różnicy rzeczywistego pomiaru powierzchni zgodnie z § 3 ust. 1 w stosunku do odpowiednich wymiarów powierzchni wskazanych w § 2 ust. 1;(...) c) w przypadkach opisanych w ust. 4 powyżej.” - jako postanowień wpisanych do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone i nakazał zaniechanie jej stosowania (pkt I.). Prezes UOKiK na 4 podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 1.680.003 zł (pkt II.). Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J.
W. Construction S.A. w Z. zaskarżając decyzję w zakresie jej pkt I. i II. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddalił odwołanie. Wyrok Sądu Okręgowego powodowa Spółka zaskarżyła apelacją. Wyrokiem z dnia 28 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny: zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że nadał mu następującą treść: „1. zmienia decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 28 listopada 2008 r. nr DDK 29/2008 w punkcie I w ten sposób, że nie uznaje za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów działania J.W.
Construction Holding S.A. z siedzibą w Z. polegającego na stosowaniu we wzorcach umów postanowień o treści „§ 5 ust. 5 „Cena określona w niniejszym paragrafie jest ceną całkowitą za przedmiot umowy i może ulec zmianie wyłącznie w następujących wypadkach:
a) wystąpienia różnicy rzeczywistego pomiaru powierzchni zgodnie z § 3 ust. 1 w stosunku do odpowiednich wymiarów powierzchni wskazanych w § 2 ust. 1; (...) c) w przypadkach opisanych w ust. 4 powyżej.” oraz w punkcie II w ten sposób, że nałożoną karę pieniężną obniżył z kwoty 1.680.003 zł do kwoty 1.008.002 zł;
2. w pozostałym zakresie odwołanie oddala;
3. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania.” (pkt I.); w pozostałym zakresie apelację oddalił (pkt II.); zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego (pkt III.). Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego skargi kasacyjne wniosły obydwie strony postępowania – powodowa Spółka oraz pozwany Prezes UOKiK. Strona powodowa we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne: „Czy dopuszczalne jest, aby w świetle art. 3851 kodeksu cywilnego oraz art. 3853 kodeksu cywilnego, w zawieranych z konsumentami umowach dotyczących sprzedaży nieruchomości oznaczać cenę poprzez określenie podstaw do jej obliczenia w rozumieniu art. 536 § 1 kodeksu cywilnego?”. 5 W skardze kasacyjnej pozwanego Prezesa UOKiK – w jej wniosku o przyjęcie do rozpoznania – wskazano, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, „co wynika z faktu nieuwzględnienia przez Sąd II instancji, przy ocenie tożsamości treści postanowienia stosowanego przez pozwanego z klauzulą abuzywną wpisaną do Rejestru pod poz. 227, przyczyn uznania jej za niedozwolone postanowienie umowne, na które wskazał sąd I instancji.”.
Ponadto w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne „przejawiające się potrzebą dalszego doprecyzowania wykładni art. 24 ust. 2 pkt 1 uokik w przedmiocie tożsamość klauzuli stosowanej przez przedsiębiorcę z tą wpisaną do Rejestru, o której to tożsamości jest mowa w uchwale SN z dnia 13 lipca 2006 r. (III SZP 3/06)”. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strony powodowej pozwany Prezes UOKiK wniósł o:
1. odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o:
2. oddalenie skargi kasacyjnej oraz o:
3. zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych prawem. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwanego Prezesa UOKiK strona powodowa wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej strony powodowej nie ujawnia istotnego zagadnienia prawnego sprawy w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Postawione w tym wniosku pytanie jest nieadekwatne do podstaw zaskarżonego rozpatrywaną skargą kasacyjną wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie. W sprawie nie chodziło bowiem o umowne ustalenie ceny sprzedaży nieruchomości, ale o określenie we wzorcach umowy określonego mechanizmu weryfikacji umówionej ceny. Postawione pytanie dotyczy przepisów, które nie zostały objęte podstawą skargi określoną w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. W podstawie skargi nie zarzuca się naruszenia przepisu art. 3851 k.c. oraz art. 3853 k.c. Zgodnie zaś z przepisem art. 39813 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw. 6 Także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwanego Prezesa UOKiK nie przedstawia zagadnienia prawnego sprawy w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący niezasadnie oczekuje od Sądu Najwyższego jakiejś kazuistycznej konkretyzacji normy prawnej dotyczącej tożsamości klauzul umownych z zarejestrowanymi klauzulami abuzywnymi.
Ujęte w ten sposób zagadnienie ujawnia raczej tylko problem zastosowania normy prawnej do wyjaśnionego w sprawie, skonkretyzowanego stanu faktycznego. Sąd Najwyższy wyjaśniał już, że kwestia subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod określoną normę prawną nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2010 r., III UK 95/10 – LEX nr 694244). Z kolei wykazanie – podnoszonej w skardze pozwanego – oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08 – LEX nr 494134; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08 – LEX nr 490364). W niniejszej sprawie stan taki nie występuje. Skarżący upatruje “oczywistej zasadności” skargi w twierdzeniu, że Sąd Apelacyjny popełnił błąd polegający na „nieuwzględnieniu przyczyn" rejestracji porównywanej w sprawie klauzuli abuzywnej.
Nie ma racji skarżący w swoim twierdzeniu. Sąd Apelacyjny przeprowadził bowiem porównanie analityczne wzorca umowy będącego przedmiotem sprawy z klauzulą wpisaną do Rejestru klauzul abuzywnych pod pozycją 227. Sąd Apelacyjny dokonując analizy porównawczej uwzględnił treści analizowanych postanowień i rozważył także konsekwencje prawne (skutki). Istotne jest w szczególności ustalenie, że klauzula wpisana do rejestru jako zasadę wprowadza zmianę ceny lokalu w każdym wypadku zmiany powierzchni lokalu wynikającej z inwentaryzacji powykonawczej określając, że zmiana ta będzie odpowiadała wartości wynikającej z pomnożenia różnicy w powierzchni lokalu przez cenę jednego metra kwadratowego ustaloną w umowie.
Tymczasem stosowane przez stronę powodową (w niniejszej sprawie) klauzule 7 określają, że cena lokalu może ulec zmianie tylko w ściśle określonych wypadkach, w tym wystąpienia różnicy rzeczywistego pomiaru powierzchni, nie określając żadnych zasad zmiany ceny. Przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustalenie wskazujące na to, że postanowienia umowne polegające na wprowadzeniu jako zasady automatycznej zmiany ceny wynikającej z przemnożenia aktualnej powierzchni lokalu z ustaloną za metr kwadratowy (klauzula wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych pod pozycją 227) nie są tożsame z klauzulą obowiązywania ceny określonej w umowie z możliwością jej zmiany w wypadku wystąpienia różnicy w pomiarach powierzchni - postanowienia stosowane przez stronę powodową w niniejszej sprawie – w żadnym razie nie może być kwalifikowane według kategorii oczywistej wadliwości, na którą powołuje się skarżący.
Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. O wzajemnym zniesieniu pomiędzy stronami kosztów niniejszego postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy postanowił na podstawie art. 102 k.p.c.