Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of statutory grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of a retrial request filed by G. L. against the State Treasury. The appellant argued that new evidence regarding an attorney's disciplinary proceedings should have been considered, claiming the lower court erred in applying Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court held that a retrial request must be based on a statutory ground existing at the time of the final judgment, and since the new documents did not affect the outcome, the request lacked legal basis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 410 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A request for retrial must be grounded in a statutory provision; if the cited ground does not exist in reality or does not meet the statutory requirements, the request is inadmissible regardless of the new evidence presented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 35/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Iwona Koper (sprawozdawca) w sprawie ze skargi G. L. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa G. L. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości i Naczelnej Radzie Adwokackiej o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 września 2007 r., i prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 sierpnia 2008 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2012 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2011 r., oddala zażalenie i nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki G. L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymi wyrokami Sądu Okręgowego z dnia 4 września 2007 r. oraz Sądu Apelacyjnego z dnia 6 sierpnia 2008 r. w sprawie o zapłatę. W jego uzasadnieniu wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie prawnej, a przywołane w skardze okoliczności oraz dokumenty nie spełniają wymogów określonych w art. 403 § 2 k.p.c. Stwierdził, że środki dowodowe wskazane przez skarżącą powstały po dacie wydania prawomocnych wyroków w sprawie, której dotyczy skarga.
Postanowienie odrzucające skargę G. L. zaskarżyła w całości zażaleniem. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów art. 403 § 2 oraz art. 410 k.p.c. podnosząc, że przywołała w skardze o wznowienie postępowania dowody, które powinny skutkować uznaniem jej skargi i kontynuowaniem postępowania z uwzględnieniem podanych dowodów. Ocena tych dowodów pod kątem procesu prowadzonego w obu instancjach powinna nastąpić w toku wznowionego procesu i nie może prowadzić do odrzucenia skargi lecz po ponownym zbadaniu sprawy jak stanowi art. 412 § 2 k.p.c. do jej ewentualnego oddalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. W orzecznictwie utrwalił się jako dominujący pogląd, podzielany także przez Sąd Najwyższy w składzie obecnie orzekającym, zgodnie z którym skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie w rozumieniu art. 410 § 1 k.p.c. zarówno wtedy gdy przytoczona w niej podstawa nie odpowiada wzorcowi którejkolwiek z podstaw wznowienia (art. 401, art. 4011 , art. 403 k.p.c.) jak i wówczas, gdy podstawa ta odpowiada wprawdzie temu wzorcowi, lecz w rzeczywistości nie wystąpiła (tak m. innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 16 maja 2007 r., IV CZ 22/07, nie publ., z dnia 13 lutego 2009 r., II CZ 97/08 nie publ.).
W tym ujęciu problemu, za którym przemawiają także względy ekonomii 3 procesowej, pojęcie dopuszczalności skargi o wznowienie rozumiane jest tradycyjnie jako odpowiadające pojęciu dopuszczalności wznowienia postępowania . Wskazać trzeba, przy tym że powołane przez skarżącą nowe dowody dokumenty dotyczące adwokata T. P. wobec, którego toczy się postępowanie dyscyplinarne, jako nie mające wpływu na wynik sprawy, w której powództwo zostało oddalone z powodu braku legitymacji biernej pozwanych nie uzasadniają oceny o zasadności zawartego w skardze wniosku o wznowienie postepowania.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie, odstępując - na podstawie art. 102 k.p.c. - od obciążania skarżącej kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi. jw