Supreme Court dismisses delay complaint filed after proceedings were already legally concluded.

Sygn. akt I CSP 1/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosława Wysocka SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie z powództwa J. K. przeciwko R. G. o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy i składki na ubezpieczenie społeczne, sygn. akt II PK 15/09, II PK 18/11, z udziałem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego odrzuca skargę; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym na rzecz Skarbu Państwa. 2 Uzasadnienie Skarżąca J.

K. w skardze z dnia 27 lutego 2012 r. skierowanej do Sądu Apelacyjnego na naruszenie przez Sąd Okręgowy jej prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wniosła także o stwierdzenie przewlekłości w odniesieniu do postepowania przed Sądem Najwyższym w sprawach o sygnaturach akt II PK 15/09 i II PK 18/11. Skarga w zakresie wskazanego wniosku została przekazana - według właściwości - do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Według skarżącej, w postępowaniu kasacyjnym nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, a to ze względu na bezczynność Sądu Najwyższego (art. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.

Nr 179, poz. 1843). Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie, albowiem postępowania w obu wskazanych przez skarżącą sprawach zostały zakończone na długo przed złożeniem skargi na przewlekłość postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwaną również skargą na przewlekłość postępowania) składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; powoływanej dalej jako: ustawa). Skargę tę – co należy podkreślić - wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ust. 1 ustawy). Skarżąca tej przesłanki nie zachowała.

Jeżeli bowiem chodzi o sprawę opatrzoną sygnaturą akt II PK 15/09, to w sprawie tej zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 4 maja 2009 r. skarga kasacyjna powódki J. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 marca 2008 r., została zwrócona Sądowi Okręgowemu celem sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym w wyniku tego zarządzenia w sprawie tej doszło do 3 zakończenia postępowania przed Sądem Najwyższym. Z kolei w sprawie o sygnaturze akt II PK 18/11 – po ponownym przedstawieniu przez Sąd drugiej instancji wymienionej wyżej skargi kasacyjnej powódki J.

K. - postępowanie kasacyjne zostało zakończone wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2011 r. W konsekwencji, po przeprowadzeniu w sprawie dalszych niezbędnych czynności sądowych, akta sprawy zostały w dniu 12 października 2011 r. zwrócone Sądowi drugiej instancji. Oznacza to, że skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania została - w obu wypadkach - złożona już po prawomocnym zakończeniu postępowania przed Sądem Najwyższym. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem, jeżeli postępowanie w sprawie, którego dotyczyła skarga na przewlekłość postępowania, zostało prawomocnie zakończone, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna ze względu na wniesienie jej po terminie (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., III SPP 5/11; nie publik. i wskazane w nim inne orzeczenia Sądu Najwyższego).

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 386 § 3, art. 3941 § 3 i art. 39821 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy). O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym orzeczono na podstawie art. 102 w związku z art. 3911 i art. 39821 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy.