Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 69/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to use ordinary appeal rights.

Case Number V CNP 69/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's request to declare a final property division ruling unlawful. The appellant failed to utilize the standard appeal process available against the lower court's decision and did not demonstrate an exceptional circumstance justifying a direct appeal for invalidity. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible because the appellant waived their ordinary appellate rights without valid cause.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5192 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the party failed to use available ordinary appeal rights without an exceptional circumstance involving a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms.

Keywords

AI generated
appeal for invalidity ordinary appeal rights waiver of appeal property division inadmissible complaint exceptional circumstances procedural waiver

Cited Legislation

AI generated
Art. 5192 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 5192 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CNP 187/07
Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment when cassation appeal was rejected and not renewed.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 69/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi S. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r., w sprawie z wniosku B. D. przy uczestnictwie S. D. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Uczestnik postępowania S. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r. w sprawie o podział majątku wspólnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c. w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia uzależniona jest od istnienia wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. W przedmiotowej sprawie była możliwość zaskarżenia postanowienia Sądu Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany.

Skarżący nie skorzystał z tej możliwości i nie wykazał, aby w jego w sprawie rzeczywiście zachodził nadzwyczajny przypadek dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uczestnik postępowania konsekwentnie nie podejmował korespondencji w sprawie, wysyłanej na wskazany przez siebie adres, dobrowolnie rezygnując tym samym z możliwości podejmowania w toku sprawy czynności procesowych. W istocie skarżący zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze przysługujące mu na zasadach ogólnych.

Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107). Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.