Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to cite specific legal provisions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint seeking to invalidate a final judgment on alimony obligations. The appellant failed to identify specific legal provisions rendering the lower court's decision unlawful, relying instead on a judicial ruling which does not constitute law. Consequently, the court determined the complaint was procedurally inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidating a final judgment must cite specific legal provisions; failure to do so renders the complaint inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 124/11 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2011 r., w sprawie z powództwa E. P. przeciwko I.P. o uchylenie obowiązku alimentacyjnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 kwietnia 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 W związku ze skargą powoda E. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2011 r. należy zważyć, co następuje.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., nie wskazuje bowiem przepisu prawa, z którymi wyrok jest niezgodny. Uchwała Sądu Najwyższego nie jest przepisem prawa, dlatego przytoczenie jej nie może być uznane za wypełnienie wspomnianego wymogu konstrukcyjnego. Nie został spełniony także wymóg określony w pkt 4 i 5, jednozdaniowa wzmianka o braku środków zaskarżenia, bez przytoczenia stosownych przepisów prawa oraz bez podjęcia nawet próby wykazania związku przyczynowego pomiędzy wydaniem zaskarżonego wyroku a szkodą, której nawet szacunkowo nie wskazano, oznacza, że wniesiony środek nie jest w istocie skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku i jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.