Supreme Court dismisses appeal against bankruptcy trustee removal as procedural law excludes such decisions from annulment claims.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal seeking to annul a final order removing him as a bankruptcy trustee. The applicant argued the removal order was unlawful, but the court noted that the 2010 Civil Procedure Code amendments restricted annulment claims to specific final judgments and non-procedural rulings. Consequently, the court held that incidental orders in bankruptcy proceedings fall outside the scope of permissible annulment actions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241, Art. 5192, Art. 11481 § 3, Art. 11511 § 3, Art. 1215 § 3 k.p.c.; Annulment claims are inadmissible for incidental rulings in bankruptcy proceedings as they do not meet the statutory requirements for final judgments or non-procedural rulings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 121/11 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2012 r., skargi J. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2007 r., w przedmiocie odwołania syndyka masy upadłości Fabryki Urządzeń Chłodniczych w B. odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie J. F. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 lutego 2007 r., wydanego w postępowaniu o ogłoszenie upadłości Fabryki Urządzeń Chłodniczych w B., mocą którego Sąd odwołał go z funkcji syndyka masy upadłości Fabryki Urządzeń Chłodniczych w B. i syndykiem wyznaczył inną osobę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r., wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz.1037), zmienił się stan prawny w zakresie dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia. Według nowego stanu prawnego, przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem mogą być tylko prawomocne wyroki kończące postępowanie w sprawie, prawomocne postanowienia co do istoty sprawy wydane w postępowaniu nieprocesowym, prawomocne postanowienia wydane w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz prawomocne postanowienia wydane w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
Inne prawomocne postanowienia, w tym postanowienia incydentalne, a także orzeczenia wydane w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, nie mogą być przedmiotem skargi. Jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b k.p.c.). Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zd.1.k.c., z którego wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego. 3 W ustawie z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów przejściowych, co oznacza, że od chwili wejścia w życie ustawy, zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienione w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
W myśl art. 4248 k.p.c. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu, przeto na podstawie powołanego przepisu Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.