Supreme Court allows appeal on appeal costs because the lower court lacked authority to rule before final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland overturned the District Court's decision regarding the allocation of appeal costs. The appellant argued that the District Court improperly awarded costs under Article 108 of the Code of Civil Procedure before the first-instance proceedings were fully concluded. The Court ruled that such cost rulings are only permissible in final judgments, not in intermediate decisions that do not definitively end the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 § 1 k.p.c.; Art. 397 k.p.c.: Costs of appeal proceedings may be adjudicated only in a final judgment or decision that conclusively terminates the proceedings in the lower instance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 207/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szulc SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Tatiany Z. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej im. F. Stefczyka o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2011 r., w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego (pkt 2) 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r., Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.
F. Stefczyka o uzupełnienie postanowienia tego Sądu z dnia 29 marca 2011 r., umarzającego postępowanie w sprawie z powództwa Tatiany Z. w części dotyczącej żądania pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Na powyższe postanowienie z dnia 11 kwietnia 2011 r. pozwana wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2011 r. Ponadto w pkt 2 tego postanowienia Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Pozwana wniosła z kolei zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w części dotyczącej kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie art. 108 k.p.c. polegające na zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w sytuacji, gdy postępowanie w danej instancji nie zostało zakończone. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 29 lipca 2011 r. zażalenie pozwanej zostało odrzucone, jednak, w wyniku rozpoznania kolejnego zażalenia pozwanej, postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2011 r.
W odpowiedzi na zażalenie powódka wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
3 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że przez orzeczenie kończące postępowanie w sprawie w danej instancji należy rozumieć wyrok (postanowienie co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym) albo inne orzeczenia, które trwale zamyka drogę do wydania wyroku (por. m. in. uchwałę z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZP 124/06, OSNC 2007/6 poz. 91 oraz postanowienie z dnia 24 kwietnia 2012 r., I CZ 32/12, nie publ.).
Przyjmuje się także, że chodzi tutaj o orzeczenie całkowicie kończące sprawę w danej instancji, a zatem o wyrok końcowy lub postanowienie o umorzeniu postępowania w całości lub odrzuceniu pozwu w całości, ponieważ dopiero takie orzeczenie pozwala na prawidłowe ustalenie wyniku sprawy, który z kolei w myśl art. 98 § 1 k.p.c. stanowi co do zasady podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu. Stąd wywodzi się niedopuszczalność orzekania o kosztach procesu na wcześniejszym etapie w orzeczeniach kończących sprawę w określonej części, np. w razie częściowego umorzenia postępowania, nawet jeśli podlegają one zaskarżeniu w toku instancji.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie także w regulacji art. 100 k.p.c. znajdującej zastosowanie w razie częściowego uwzględnienia żądań stron (por. orzeczenie SN z dnia 25 lipca 1953 r. II C. 609/53 OSN 1954/III poz. 61). Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w zażaleniu trafnie podniesiono, iż postanowienie Sądu Okręgowego oddalające zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o częściowym umorzeniu postępowania nie stanowi postanowienia kończącego w całości sprawę w danej instancji i z tego względu brak było podstaw do odpowiedniego – w myśl art. 397 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. – stosowania w postępowaniu zażaleniowym przez Sąd Okręgowy przepisu art. 108 § 1 k.p.c. i orzekania o kosztach tego postępowania przed zakończeniem sprawy w całości w pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie i stosownie do 4 poczynionych wyżej uwag na podstawie art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 , 3941 § 3 k.p.c. pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. jw