Supreme Court dismisses legal challenge for failing to appeal first instance judgment before seeking cassation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against the final judgment of the Court of Appeal. The plaintiff argued the lower court violated specific laws but failed to file an appeal against the first-instance verdict. The court ruled that since the plaintiff did not utilize the ordinary remedy of appeal, they were barred from filing a cassation complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A party must exhaust ordinary means of appeal before filing a cassation complaint; failure to appeal the first-instance judgment precludes a legal challenge to the final appellate decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 119/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 września 2009 r., w sprawie z powództwa E. N., B. N., A. B. i M. M. przeciwko Gminie N. o wydanie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Niniejsza skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu. W doktrynie nie budzi wątpliwości, że poza wyjątkowym przypadkiem przewidzianym w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu II instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Chodzi przy tym o to, aby skarżący wykorzystał zwykłe środki zaskarżenia, ponieważ instancyjna kontrola orzeczenia ma służyć wyeliminowaniu wadliwych orzeczeń, zanim wyrządzą one szkodę. Skarżący musi przy tym w skardze wykazać, że składa skargę, ponieważ orzeczenie nie mogło i nie może być zaskarżone w innym trybie. Ma przy tym znaczenie to, która strona wykorzystała zwykłe środki zaskarżenia. W tej sprawie zaskarżono wprawdzie wyrok sądu II instancji, który rzeczywiście jest prawomocny, to nie jest bez znaczenia, że skarżący w rzeczywistości nie wykorzystał przysługujących mu środków prawnych, choć bowiem mógł, to nie złożył apelacji od wyroku sądu I instancji.
Tymczasem sąd II instancji nie uchylił wyroku sądu I instancji, ale oddalił apelację powodów. Należy zatem stwierdzić, że skarżącemu nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ nie wykorzystał on przysługujących mu zwykłych środków zaskarżenia, mianowicie nie wniósł apelacji od wyroku sądu I instancji. Ponadto trudno uznać, że w treści złożonej skargi podano przepisy, z którymi zaskarżone orzeczenie pozostaje niezgodne. Wskazano bowiem jedynie szereg przepisów, które, jak to ujął skarżący, naruszono przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia.
Są to więc wyłącznie podstawy skargi, lecz już nie przepisy, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.