Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 145/11 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request because applicant could have used evidence with due diligence.

Case Number IV CZ 145/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's request for a retrial of a final judgment regarding inheritance. The applicant argued she lacked proper legal representation and failed to use specific court rulings as new evidence. The court held that while the documents could affect the outcome, the applicant had already utilized them in her appeal brief, thus failing the requirement of inability to use them previously.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the party could and did use that evidence with due diligence in the prior proceedings.

Keywords

AI generated
retrial request new evidence due diligence inheritance dispute legal representation civil procedure code final judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
Jako drugą podstawę wskazała (art. 403 § 2 k.p.c.) wykrycie takich środków dowodowych, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, mianowicie postanowienia Sądu Rejonowego w G.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
z dnia 30 czerwca 2010 r., podając jako podstawę prawną nieważność postępowania, bowiem nie była należycie reprezentowana w pierwszej i drugiej instancji przez profesjonalnego pełnomocnika i tym samym była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
Art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 401 pkt 2 k.p.c
z dnia 30 czerwca 2010 r., podając jako podstawę prawną nieważność postępowania, bowiem nie była należycie reprezentowana w pierwszej i drugiej instancji przez profesjonalnego pełnomocnika i tym samym była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
Jako drugą podstawę wskazała (art. 403 § 2 k.p.c.) wykrycie takich środków dowodowych, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, mianowicie postanowienia Sądu Rejonowego w G.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 145/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) SSN Maria Szulc ze skargi uczestniczki postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r., w sprawie z wniosku E. P., M. P., D. P. i T. P. przy uczestnictwie D. B. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2012 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2011 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie 2 D. B. złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r., podając jako podstawę prawną nieważność postępowania, bowiem nie była należycie reprezentowana w pierwszej i drugiej instancji przez profesjonalnego pełnomocnika i tym samym była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Jako drugą podstawę wskazała (art. 403 § 2 k.p.c.) wykrycie takich środków dowodowych, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, mianowicie postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 kwietnia 1994 r. w sprawie z wniosku J.

S. P. o stwierdzenie nabycia spadku po M. P. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie z wniosku E. M. P. o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. P. Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. odrzucił skargę uczestniczki postępowania D. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r. Podkreślił m.in., że nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dowód, z którego strona mogła skorzystać przy dołożeniu należytej staranności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2010 r., I CSK 601/09, niepubl.).

Skarżąca tymczasem powołała się na dwa wskazane w skardze postanowienia w piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 listopada 2010 r. w przedmiocie wpisu. Uczestniczka postępowania wniosła zażalenie wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2011 r., zarzucając naruszenie art. 410 § 1 i art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania m.in. w razie wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pierwsza przesłanka określona w tym przepisie została spełniona, bowiem wskazane w skardze dwa postanowienia Sądu Rejonowego w G. niewątpliwie mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Nie została 3 natomiast spełniona druga przesłanka, bowiem - jak trafnie podkreślił to Sąd Okręgowy w G. - uczestniczka postępowania nie tylko mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu z tych środków dowodowych, ale z nich skorzystała, skoro powołała się na wspomniane postanowienia w piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie apelacji. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw